Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
unnōtdurftic Adj.
unnōtdurftic , Adj.
- nhd.
- „unnotdürftig“, unbedürftig, unnötig
- Hw.:
- vgl. mnl. onnootdorftich, mnd. unnōttörftich*
- Q.:
- SGPr (1250-1300), Seuse (FB unnōtdürftic)
- E.:
- s. unnōt, durftic
- W.:
- nhd. (ält.) unnotdürftig, Adj., „unnotdürftig“, unbedürftig, DW 24, 1209
- L.:
- Hennig (unnōtdurftic), Lexer 255b (unnōtdürftic), LexerHW 2, 1921 (unnôtdürftic)