unisono

unisono -avi, -atum, -are im Einklang erklingen, einen Einklang erklingen lassen — to sound in unison, to render a unison sound [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 2, 10, 18: Dicit (sc. Boethius), quod consonantia est permixtio rata duorum vocum; non dicit ‚in-aequalium vel aequalium‘, sed abstrahit ab illis nomen consonantiae absolute sumptae. Item voces aequales unisonantes Ptolomaeus non videtur excludere a numero consonantiarum, cum dicat, quod discretae voces, id est non continuae, sed distinctae, armonicae subiiciuntur arti. Item Ptolomaeus in distinctione vocum consonantiam facientium praeponit voces unisonantes. „Vocum“, inquit, „aliae sunt unisonae, aliae minime. Unisonae <sunt>, quarum sonus unus est“, non intelligens, quod sit unus simpliciter, sed se exponens dicit statim: „vel in gravi vel in acuto“, quod est dictum, quod sunt aequales. Item unisonare est aliqualiter cantare; cantus autem omnis ex consonantia vel consonantiis conficitur. LmLIac. Leod. spec. 2, 11, 2. LmLIac. Leod. spec. 2, 18, 14. LmLIac. Leod. spec. 2, 38, 27: Si quis enim unisonando dicat fa fa fa, alius simul dicat fa sol la, concordat aliqualiter sol cum fa. LmLIac. Leod. spec. 2, 69, 14. LmLIac. Leod. spec. 2, 80, 12-13. LmLIac. Leod. spec. 2, 110, 15. LmLIac. Leod. spec. 3, 18, 9. LmLIac. Leod. spec. 4, 9, 3: Patet ... intentionem et remissionem non habere locum in vocibus unisonantibus, sed in inaequalibus. LmLIac. Leod. spec. 4, 23, 16: voces unisonantes unam et eandem respiciunt clavem et unam litteram non repetitam. LmLIac. Leod. spec. 4, 34, 8. LmLIac. Leod. spec. 4, 42, 5: Quod igitur voces unisonantes simpliciter perfectissimam dicunt concordiam, venit ex proportione vocum, quae ceteris omnibus prior est et simplicior. LmLIac. Leod. spec. 4, 42, 6. LmLIac. Leod. spec. 5, 34, 11. LmLIac. Leod. spec. 6, 62, 24. LmLIac. Leod. spec. 6, 63, 18: Advertendum est autem, quod voces, quae eidem litterae simul coniunguntur praeterquam in ⋅b⋅♮⋅, etsi sint dissimiles, sunt tamen aequales et unisonantes; alias inter illas non esset vera mutatio. ibid. al. LmLIac. Leod. spec. 6, 63, 19: voces unisonantes magis invicem uniuntur quam diapasonantes, quia illae aequales sunt, hae inaequales. LmLIac. Leod. spec. 6, 64, 20. LmLIac. Leod. spec. 6, 65, 1-3. LmLIac. Leod. spec. 6, 66, 14. LmLIac. Leod. spec. 6, 69, 41. LmLIac. Leod. spec. 6, 70, 7. LmLIac. Leod. spec. 6, 83, 17. LmLIac. Leod. spec. 6, 113, 11. LmLPetr. Palm. p. 507: duas vel plures consonantias unisonantes in eodem spatio sive linea existentes. LmLQuat. princ. 4, 2, 12: in aliquo instrumento duas cordas extentas et unisonantes habente. [s.XV] LmLGuill. Pod. ench. 1 p. 363: differentie sonorum loco distantium et non unissonantium. LmLGuill. Pod. ench. 25 p. 386. LmLGuill. Pod. ench. 32 p. 392: dum tamen cantus in ipso ⋅g⋅ per duas aut tres notulas unissonaverit. LmLFr. Gafur. pract. 3, 14: Quandoque incipiunt (sc. cantores) huiusmodi succentum in unisono cum cantu plano procedentes, inde per secundas et quartas ad finem usque vel ad certam terminationem, in quam unisonantes conveniunt.