Hauptquelle · Köbler Mnd. Wörterbuch
undrechtich Adj.
undrechtich , Adj. nhd. „unträchtig“, unfruchtbar, untragbar Hw.: s. undrechtichhēt, undrachtich; vgl. mhd. untrehtic (1) E.: s. un... (1), drachtich W.: s. nhd. (ält.) unträchtig, Adj., untragbar, unfruchtbar, DW 24, 1947? L.: MndHwb 3, 2, 322 (undrachtich)