Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
TUMMER swv.
TUMMER swv. klopfe, schlage. vgl. temere; aber auch tumel scheint verwandt. dô wart Krûzeburg belein daʒ hûs von der Nattangin wein, di iʒ drî jâr bekummirtin und mit drîn blîdin dummirtin dar an nâch sturmis sittin Jerosch. 84. a.