trite synemmenon

trite synemmenon Bezeichnung für den dritthöchsten Ton im tetrachordum synemmenon — term that designates the third highest note in the tetrachordum synemmenon 1 Gebrauch — usage a allgemein — general [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 5, 4, 5: Mobiles autem sunt, qui in tetrachordo inter inmotos dispositi in generibus ex locis loca mutant; vocabula autem habent haec: parhypate hypaton, lichanos hypaton, ... trite synhemmenon, <paranete synhemmenon> eqs. [s.III] LmLFragm. Cens. 12, 3. [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 27 p. 219, 9: Qui nervi quibus sideribus comparentur ... Namque hypate meson Saturno est adtributa, parhypate vero Ioviali circulo consimilis est. Lichanon meson Marti tradidere. Sol mesen obtinuit. Triten synemmenon Venus habet (inde LmLReg. Prum. 5, 42. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 49 p. 182, 5. sim. LmLComm. Boeth. I 1, 27 p. 65. LmLIac. Leod. spec. 5, 7, 1). LmLBoeth. mus. 4, 9 p. 328, 22: trite autem synemmenon ad neten synemmenon ... duorum tonorum obtinet proportionem. al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 20, 229. al. [s.IX] LmLRemig. Aut. 503, 16. LmLHucbald. 39: si inseratur sinemenon tetrachordum, cuius locus est inter mesen et paramesen, tunc post mesen locabuntur hae tres ... In quibus una tantum, hoc est trite synemenon, diversum a superioribus optinet sonum. Nam paranete synemenon eadem, qua trite diezeugmenon, et nete synemenon ipsa, qua paranete diezeugmenon resonabit voce (ms. Cambridge Gg v. 35 et al.: vocem). al. LmLAlia mus. 142 p. 201. [s.X-XI] Ton. Leod. pr. 44: Sed synemmenon tetrachordum coniungitur cum mese per semitonium, quod est inter mese et trite synemmenon. al. LmLAnon. Bernh. 2, 13. al. LmLBerno prol. 6, 16 app. crit.: [Secundus modus ascendit ad ⋅a⋅, idest mese, raro autem ad ⋅b⋅ vel ⋅C⋅, idest ad trite sinemenon vel paramese, remittitur ad ⋅A⋅, quae est proslambanomenos. al. LmLPs.-Berno mon. 4, 2. LmLOdor. Sen. p. 213 descr. al. LmLOliva 54: A qua (sc. nete sinemenon) in trite sinemenon duorum tonorum ratio continuetur. al. LmLAribo 79 p. 34: Cum hiatus diezeuxis, id est disiunctionis tetrachordorum, patribus nostris plurima canendi praetendisset offendicula, quia tritus finalis ⋅F⋅ supra quarta, tritus excellens ⋅f⋅ infra caruit quinta, interposuerunt trite synemmenon ad emendandum iubilationis defectum (inde LmLQuaest. mus. 1, 9 p. 18). al. LmLLib. spec. 89 p. 42: tertia species diatessaron constat ex duobus tonis et semitonio ut parhypate meson ad trite synemmenon. al. LmLTon. Aug. p. 83: Trite enim sinemenon ⋅b⋅. al. LmLCompil. Casin. 1, 24 descr. al. LmLFrut. brev. 5 p. 45: inter parhypaten meson et paramesen et inter triten synemmenon et neten diezeugmenon, hoc est inter ⋅F⋅ et ⋅C⋅ quadratam et inter ⋅b⋅ rotundam et ⋅e⋅ ... tritonus habetur. LmLFrut. brev. 6 p. 48: Tertium tetrachordum synemmenon, id est coniunctum, dicitur, quod sub nete synemmenon paranete synemmenon, trite synemmenon et mese continetur, quae sunt ⋅d⋅c⋅b⋅a⋅ (ms. München clm 14965b; ed.: d c C a). al. LmLFrut. ton. p. 128. [s.XII] LmLGuido Aug. 61: tricensinemenon, que locum ⋅b⋅ rotundi obtinet. [s.XIII] LmLVers. Postquam pro 199. [s.XIV] LmLMarch. luc. 15, 1, 10. LmLIac. Leod. spec. 6, 3, 4. al. LmLComm. Boeth. II p. 276, 40: A trite autem sinemmenon in mese minus semitonium reperitur. al. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. [] 1, 21 p. 98 descr. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 60 p. 210, 29: diapente minor ut ... hypate meson ad trite synemenon (sim. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 60 p. 214, 9). al. LmLUgol. Urb. 1, 5, 16. LmLGeorg. Ans. 2, 31. al. LmLAnon. Carthus. theor. 14, 57: remanet alia pars toni, scilicet semitonium maius, inter trite <si>nemenon et paramese. al. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 9, 8. LmLIoh. Legr. tac. p. 421a: corda tryte synemenon, quae dicitur inventa, nisi ut diviso tono, dum opus fuerit, avertat tritoni duritiam. LmLTab. Catan. p. 144. LmLFr. Gafur. op. 5, 1 (sim. LmLFr. Gafur. theor. 5, 1, 14). al. LmLBart. Ram. 1, 1, 6 p. 16: Est autem tonus in duo semitonia divisus ... sicuti ... <tonus> meses et parameses per trite synemmenon. al. LmLIoh. Hoth. exc. p. 44. LmLFr. Gafur. theor. 5, 5, 6. LmLGuill. Pod. 2, 11. al. LmLFr. Gafur. pract. 1, 1. al. LmLMich. Keinsp. 3, 9. LmLErasm. Hor. p. 87b: tritehyperboleon ad tritesinemenon sesquialteram constituit. LmLMon. Ante omnia p. 38, 32. LmLMon. Boetius p. 234, 56-57. al. LmLMon. Designata p. 70, 11. LmLMon. Dividatur p. 54, 11. LmLMon. In capite p. 26, 15. LmLMon. In primis 17. LmLMon. In primis divide p. 5, 17. LmLMon. In primo 7. al. LmLMon. Magadis p. 13, 28: Deinceps paripatemeson sive per VIII{<vam>} partem lichanos meson sive per III{<am>} tritesinemenon sive per II{<am>} tritediezeugmenon sive per duplicationem triteyperboleon quere. al. LmLMon. Mensurus p. 66, 11. LmLMon. Mon. divisurus p. 42, 74. LmLMon. Prius dividenda 13. LmLFist. Fac tibi 10 p. 115. LmLFist. Primam ad votum 8a p. 83. LmLFist. Rogatus 37 p. 68. al. b differenziert nach den Tongeschlechtern — differentiated according to the genera [s.VI] LmLBoeth. mus. 4, 9 p. 329, 16: quae est in diatonico vel chromatico generibus trite synemmenon diatonos vel chromatica, eadem in genere enarmonio paranete synemmenon enarmonios est. LmLBoeth. mus. 4, 11 p. 334 descr. al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 4, 9, 17. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 5, 25, 3: paramese ... a trite vero synemmenon diatonos distat per maius semitonium. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. append. 4 p. 404, 14. al. LmLUgol. Urb. 5, 44, 5. al. LmLGeorg. Ans. 2, 41: trite synemmenon cordula tam diatonica quam cromatica eundem dat sonitum. LmLGeorg. Ans. 2, 49: Nete quidem synemmenon cordula hoc eodem in genere enarmonice cithare duobus tonis distat a tritesynemmenon generis eiusdem. al. LmLIoh. Hoth. exc. p. 52. LmLMon. Totam tabulam p. 12, 26: Trite sinemenon erit eadem per tria genera. LmLFist. Rogatus 16 p. 61. al. 2 zur Wortbedeutung — with reference to the meaning of the word [s.V] LmLMart. Cap. 9, 931: τρίτη συνημμένων, id est tertia coniunctarum. [s.VI] LmLBoeth. mus. 4, 3 p. 310, 15: trite synemmenon, quae est tertia coniunctarum (inde LmLIac. Leod. spec. 6, 8, 11. sim. LmLCompil. Casin. 116-117 descr.). [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 22, 138a-b. [s.IX] LmLGloss. Mart. Cap. 943/363, 7-8. LmLRemig. Aut. 503, 13. [s.X-XI] LmLAnon. Bernh. 1, 24. LmLPs.-Berno mon. 12, 2: trite synemmenon, tertia coniunctorum. LmLOdor. Sen. p. 152. [s.XIII-XIV] LmLWalt. Odingt. 3, 2, 16: Trite synemmenon, id est tertia ab ultima coniunctarum. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 2, 45 p. 318, 25. al. LmLAnon. Carthus. theor. 14, 53: trite <si>nemenon, quod interpretatur tertius gradus a fine coniunctarum. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 9, 5. LmLErasm. Hor. p. 85b. ex errore LmLTrad. Garl. plan. I 116 v. vol. I, col. 816, 38 ex errore pro tritus: LmLComm. Boeth. II p. 302, 15. v. tritesynemmenon