Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
triphonia
triphonia -ae f. Dreistimmigkeit — three-voiced polyphony [s.XIII-XIV] LmL Ps. - Mur. summa 2305: Poliphonia dicitur a ‚polis‘, quod est ‚pluralitas‘, et ‚phonos‘, quod est ‚sonus‘, quia nihil aliud est quam modus canendi a pluribus diversam observantibus melodiam. Dividitur autem in tres species, scilicet diaphoniam, triphoniam et tetraphoniam, id est in cantum duplicem, triplicem et quadruplicem. LmL Ps. - Mur. summa 2320: Triphonia est melodia sive modus canendi a tribus. LmL Ps. - Mur. summa 2327.