tridiapason

tridiapason n. Tripeloktave — triple octave [syn.: vicesimasecunda] 1 Definition [s.XV] LmLIoh. Tinct. contr. 1, 18, 2: Tridiapason est concordantia ex mixtura duarum vocum triplici diapason ab invicem distantium constituta, sicut ut, ⋅Γ⋅ut, et sol fictum extra manum secundo loco post ⋅E⋅la, ut hic ostenditur: (sequitur exemplum). Diciturque tridiapason eo, quod ex diapason ter sumpto efficiatur. 2 Gebrauch — usage [s.XV] LmLIoh. Tinct. contr. 1, 2, 11: Multos etenim cantus compositos totam manum continentes et quosdam excedere vidi, nonnullos etiam pueros ad tridiapason usque contrapunctum canentes audivi. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 2, 15. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 2, 22: Praeterea notandum est Ptolomeum diapason, bisdiapason et tridiapason aequisonantias, non concordantias appellasse eo, quod unum ex duobus atque simplicem quodammodo efficiunt sonum. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 2, 25: Perfectae (sc. concordantiae) sunt illae, per quas tamquam principales et ad hoc magis aptas omnis cantus perfectiones constituuntur, ut sunt unisonus, diatessaron, diapente, diapason, diatessaron supra diapason, diapente supra diapason, bisdiapason, diatessaron supra bisdiapason, diapente supra bisdiapason, tridiapason. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 2, 36. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 18, 1: De tridiapason, id est vicesimasecunda. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 18, 24-26. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 1, 4. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 1, 10: Porro tridiapason in se septem et triginta mixturas continente, duae et viginti earum, ut superius demonstravimus, concordantiae sunt, caeterae vero, hoc est quindecim, discordantiae. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 2, 16. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 10, 2. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 17, 2. LmLHerb. Tr. 1, pr. p. 20: concentores ... nunc cum poetis ad septimam Orphei chordam, quae diapason complectitur, ascendunt exultantes, nunc propria libertate freti, disdiapason transeuntes ad tridiapason interdum usque pertingunt.