Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
tiuschære st. M.
tiuschære , st. M.
- nhd.
- Täuscher, Tauscher, Betrüger, Händler
- ÜG.:
- mlat. trufator Voc
- Vw.:
- s. hove-
- Hw.:
- vgl. mnd. tǖschære*
- Q.:
- Ot (FB tiuscher), Chr, Gl (13. Jh.), LivlChr, Martina, Urk, Voc
- E.:
- s. tiuschen
- W.:
- nhd. Täuscher, M., Täuscher, DW 21, 212
- L.:
- Lexer 227a (tiuscher), WMU (tiuscher 852 [1286] 4 Bel.), LexerHW 2, 1448 (tiuscher), Benecke/Müller/Zarncke III, 156b (tûschære), Glossenwörterbuch 645b (tūschære)