Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
thurhilôn sw. v.
sw. v., mhd. dürkeln; ae. þyrelian. — Graff V,224.
turchiloten: part. prt. acc. sg. m. (vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 532) Gl 1,684,16 (clm 22201, 12. Jh.). — gi-durchilatun: part. prt. acc. sg. m. Gl 2,436,60/61 (clm 14395, 11. Jh.).
durchlöchern: turchiloten [qui mercedes congregavit, misit eas in sacculum] pertusum [Ag. 1,6] Gl 1,684,16 (6 Hss. thuruhlohhen, 2 Hss. thurhil). den gidurchilatun podam [dissociata] putrem [laxent tabulata] carinam [Prud., P. Hipp. (XI) 73] 2,436,60/61 (1 Hs. nur podam carinam).[Donath]