Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
thioblîhho adv.
adv., mhd. dieplîche; mnl. dieflike(n); an. þjófsliga; vgl. mnd. dêflĩken. — Graff V,98.
diup-licho: Gl 1,487,18 (Rf); zu -iu- vgl. Braune-Mitzka, Ahd. Gr. § 47 Anm. 4.
(heimlich) wie ein Dieb: diuplicho [erant tamen non longe a muris fontes, ex quibus] furtim [videbantur haurire aquam ad refocillandum, Judith 7,7].[Donath]