Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
thîhs(a)mo sw. m.
sw. m. — Graff V,111.
tiehsamo: nom. sg. Nc 757,14 [100,10].
dihs-: nom. sg. (lat. abl.) -imo Gl 2,510,19 (2 Hss.); gen. sg. -emon 263,1 (2 Hss., darunter Sg 299, 9./10. Jh.); diehs-: nom. sg. -emo Nb 74,14 [83,10]; gen. sg. (lat. acc.) -imin Npgl 53,4; dat. sg. -emen Np 103,13.
thiehsemen: acc. pl. Gl 2,519,55. — thiessemon: acc. pl. Gl 2,391,42. 519,55/56; thiesemon: dat. pl. 485,6 (ths-, Sg 136, 9. Jh.); thiesmon: dass. 388,52. 1) Gedeihen, Wohlergehen, Wachstum: Proserpina daz ist alles erdrates tiehsamo Nc 757,14 [100,10]. fone dinero uuercho diehsemen . uuirt sat diu erda de fructu operum tuorum satiabitur terra Np 103,13. (davor: Ziphei uuirt Latine geantfristot florentes . daz chit pluonte . unde uuola diehente. Mit dien uuerdent peccatores pezeichenet . die hier in uuerlte uuola diehent) got kehore min gebet . uuanda ih nebîto florem (diehsimin) Zipheorum Npgl 53,4. 2) Fortschritt, Erfolg: dihsemon [si necdum mens nostra accenditur igne caritatis, in ambitione sua habeat frenum timoris: ut] profectus (1 Hs. provectus) [sui passibus vegetata ... quandoque ad propria contemnenda perducatur, Greg., Hom 1,5 p. 1453] Gl 2,263,1. thiesmon [audior, urbem adeo, dextris] successibus [utor, Prud., P. Cass. (IX) 105] 388,52. 485,6. thiessemon [his tamen auspicibus] successus [dextra dederunt omnia laetificos et felix adfuit ales, ders., Symm. II,564] 391,42. 519,55. dihsimo [dixisse pauca sit satis de mysticis nostrae salutis deque] processu (1 Hs. dazu incremento) [spei, ders., P. Rom. (X) 647] 510,19. ube menniskon diehsemo . ze deheinero saligheite zihet . mag tanne dero skinbarun ero keagezot uuerden . fone deheinemo geskehenemo leide? si quis fructus mortalium rerum . ullum pondus beatitudinis habet . poteritne deleri memoria illius lucis ... quantalibet mole ingruentium malorum? Nb 74,14 [83,10].
Vgl. ?hintarthîhsmo.
Nachtrag zu den Glossen: Tiefenbach, Aratorgl. S. 24,12.[Donath]