Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
theganôn sw. v.
sw. v.; ae. þegnian; an. þegna. — Graff V,122.
theganonti: part. prs. Gl 2,49,17 (Jc).
Kriegsdienst tun, kämpfen; dienen: theganonti [primum (genus monachorum) coenobitarum: hoc est ...] militans [sub regula vel abbate, Reg. S. Ben. 1].
Abl. theganôd.[Karg-Gasterstädt]