Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
thannânburtîg adj.
adj. — Graff III, 161 s. v. burtîg.
dannen-burtigin: acc. sg. m. Npgl 77,43.
von etw. ausgehend, dem lat. casus genetivus nachgebildet: Taneos chit humile mandatum . be diu uuellen genuoge . daz Taneos si . nomen ciuitatis indeclinabile . souuieo andere cheden also darfore stat . Tanis nominatiuum (selbnamin sin) . Taneos genitiuum (dannenburtigin sin).