Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
thannana adv.
adv.
thannana: OF 1,19,22. 2,11,19. 18,9. 3,5,5. — dannena: Gl 2,319,25 (clm 8104, 9./10. Jh.). 1) demonstrativ: lokal: a) eigentlich: von einem Orte fort, von da (dort); mit näherer Ortsangabe: er quad, er uuolti herasun sinan einigan sun ladon thannana ir lante, er sinan liut halte [vgl. ex Aegypto vocavi filium meum, Matth. 2,15] OF 1,19,22 (PV thanana);
bei mit Richtungsadverb verbundenem Verb der Bewegung: thannana ûzuuerfan: von da (dort) hinauswerfen: er uuarf iz allaz thannana uz, reinota daz gotes hus [vgl. omnes eiecit de templo, Joh. 2,15] O F 2,11,19 (PV thanana); b) übertragen:
sich hüten davor; bei uuartên: tho rith unsih thiu redina, thaz uuir uns uuarten thannana, thaz suht ni terre uns mera, then liden ioh dera sela OF 3,5,5 (PV thanana);
berichten davon, darüber; bei sagên: thio buach thio sagent thannana OF 2,18,9 (PV thanana). 2) in Glossen für lat. unde, wohl in Nachbildung des lat. relativen Anschlusses; kausal: weshalb: dannena [illis ergo peccantibus, pauperum clamor auditur: quia dum Iudaei contra deum superbiunt, ad deum vota gentilium pervenerunt.] Unde [et mox haec ipsa immensa ac profunda iudicia perhorrescens, non ea curat ratione discutere, sed admiratione venerari, Greg., Mor. in Job 25,13] Gl 2,319,25.