thalamus

thalamus -i m. (ϑάλαμος) Bezeichnung für den gemeinsamen Finalton der authentischen und plagalen Kirchentonarten — term that designates the final pitch shared by an authentic and plagal mode [s.XI] LmLAribo 60 p. 17: Concordant discordantque autenti cum plagis, quomodo si procederent de quatuor thalamis totidem nuptae modestae cum suis sponsis copularentque duos chorearum circulos, ut ipsi thalami matronali choro essent centra, id est medietates, virilibus choris terminales (sim. LmLIac. Leod. spec. 6, 58, 2). LmLAribo 63 p. 18-20 descr.: dispositio [] proti et subiugalis sui ... thalamus ⋅D⋅ ... dispositio deuteri et subiugalis sui ... thalamus ⋅E⋅ ... dispositio triti et subiugalis sui ... thalamus ⋅F⋅ ... dispositio tetrardi et subiugalis sui ... thalamus ⋅G⋅ (sim. LmLPs.-Thomas Aqu. I 86-89 descr.). LmLAribo 17 p. 47. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 6, 35, 20: Item quattuor authentici tactorum modorum dicuntur domini, dicuntur magistri, dicuntur duces. Plagales vero respectu authentorum dicuntur servi, discipuli, comites et pauperes. Adhuc comparantur ad invicem ut sponsi ad uxores in thalamo eodem manentes, quia idem finis est authenti et sui plagalis.