Hauptquelle · Deutsches Rechtswörterbuch
Täuscher
Täuscher, m. auch Tauscher Betrüger quam ein alt tuͤscher an den Rhin in eine stat, die heißet Nuͤz, unde sprach, er were der keiser Frederich, der was me wan drißig jar tot gewest um 1355? SächsWChr. Thür.Fs. 303 Faksimile daz kain fremder mensch wider kainen purger mit czepflern ader tewschern geczewknusse fure, sunder mit cwayn ader dreyen gelauwblichen frummen mannen um 1400 IglauStR. 209 Faksimile [wart brant en jode,] de tusscher hadde sik alrede drie dopen laten in anderen steden umme der gave willen, de em syne paden gheven vor 1440 LübChr. III 116 also moechten reimen: du bist nicht e…