sustineo

sustineo -ere alterieren, um einen Halbton erhöhen — to alter, to raise by a semitone [syn.: altificare; opp.: deprimere] [s.XIV] LmLPetr. Palm. p. 514: Sed si discantus sit ascendens et requirens diapente seu aliam speciem discantus ascendendo, tunc illa species discantus imperfecta debet perfici in discantu sustinendo semitonium. Et tunc amplius non erit semiditonus, immo ditonus perfectus, et debet fieri in signum falsae musicae ante notam taliter elevatam, ut hic patet: (sequitur exemplum). ibid.: Ubicumque igitur evenerit mi et fa dupliciter in quinque vocibus immediate ascendentibus seu descendentibus, ibi est quinta imperfecta ex semitonio. Debet enim perfici in discantu sustinendo semitonium, et tunc fiat ♯ falsae musicae ante notam taliter elevatam ut hic: (sequitur exemplum). LmLPetr. Palm. p. 515: ubicumque reperti fuerint mi et fa dupliciter in sex vocibus coniunctim ascendentibus seu descendentibus, ibi est sexta imperfecta ex semitonio. Debet enim perfici in discantu sustinendo semitonium et tunc debet fieri in signum falsae musicae ante notulam ut hic: (sequitur exemplum). ibid.: Et ubi ponitur , in eodem loco et sub eadem voce deprimitur semitonium ultra cantum consuetum. Et ubi ponitur ♮, in eodem loco et sub eadem voce sustinetur semitonium ultra cantum consuetum in locis non usitatis. LmLIoh. Mur. contr. 13: Semiditonus, idest tertia minor, est species imperfecta; requirit naturaliter post se unisonum. Potest etiam habere aliam speciem perfectam vel imperfectam, [] sed tunc oportet tantum sustineri, quod fiat ditonus ... Ditonus, idest tertia maior, est species imperfecta; naturaliter requirit post se diapente, idest quintam. Potest etiam habere aliam speciem imperfectam ac etiam perfectam, sed oportet tantum sustineri, quod fiat semiditonus (sim. LmLGoscalc. 2, 1 p. 112, 7: eam sustinere et altificare. LmLTheod. Capr. p. 96. LmLContr. Sex s. spec. II p. 382). [s.XV] LmLTact. Ad habendum 16: concordantia sustineri potest per aliquas fracturas in fine aliquorum tactuum faciendas. LmLIoh. Tinct. diff. 223: Et est aliud semitonium, quod cromaticum dicitur; fit autem, dum canendo aliqua vox ad pulcritudinem pronuntiationis sustinetur. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 2, 7. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 17, 2: Neque praemittendum est ipsas concordantias perfectas ... fieri posse discordantias aut falsas concordantias per imperfectionem ac superfluitatem ex semitonio chromatico causatam, verbi gratia, si supra aliquam notam sustinendam quaevis istarum perfectarum concordantiarum contraponatur, tunc enim imperfecta quinta parte unius toni efficietur, ut hic patet: (sequitur exemplum). At si infra quamvis notam etiam sustinendam aliqua dictarum concordantiarum perfectarum contraposita sit, quatuor partibus toni superflua erit, ut hic probatur: (sequitur exemplum). Guill. Guerson p. 26: sustinere debes mi de fa et fa de mi. Guill. Guerson p. 27: Maiores (sc. concordantie imperfecte) sunt, quarum perfectiones elevantur et debent sustineri semitonio. Minores autem sunt, quarum perfectiones deprimuntur et tales concordantie minores nullo modo debent sustineri, immo demolliri semitonio. Trad. Holl. XVI 1, 5, 69: sustineri, idest ... ⋅♮⋅ duraliter cantari. LmLContr. Quot sunt conc. p. 73a: Quandocumque in simplici cantu est la sol la, hoc sol debet sustineri et cantari sicut fa mi fa, ut: (sequitur exemplum) (sim. LmLContr. Quot sunt conc. p. 73b). v. sustento