Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
sunte st. F.
sunte , st. F.
- nhd.
- Sünde
- Hw.:
- s. sünde
- E.:
- ahd. sunta (1) 287?, st. F. (jō), sw. F. (n), Sünde, Vergehen, Laster; ahd. suntī* (1) 1, st. F. (ī), Sünde; germ. *sundjō, st. F. (ō), Sünde; s. idg. *sent-, *sont-, *sn̥t-, (V.), Adj., seiend, wahr, Pokorny 341; vgl. idg. *es-, *h₁es-, V., sein (V.), Pokorny 340
- W.:
- nhd. Sünde, F., Sünde, DW 20, 1109
- L.:
- Lexer 218a (sunte)