sublimis

sublimis -e 1. hoch 2. tief — 1. high 2. low 1 hoch (die Tonlage betreffend) — high (with respect to register) [s.IX-X] LmLHucbald. 20: sublimi vel depresso promatur (sc. semitonium) sono. [s.XI] LmLTon. Aug. p. 119b: nulla (sc. antiphona) sit altera vel sublimior in intendendo vel depressior in remittendo. [s.XV] LmLTrad. Holl. IX 2, 4, 246: Salichus enim est signum musice, cum fit intensio et elevacio saltus punctatim ita, quod unus punctus inferior unam syllabam usurpat, reliquus sublimior reliquam (sim. LmLLad. Zalk. 4, 276). LmLIoh. Hoth. exc. p. 29: Cum Isidorus hoc tradat vocum alias suaves esse, sublimes, spissas, raras, alias subtiles, tenues, pingues, duras, asperas, oppressas (cf. Isid. etym. 3, 20, 10-13). LmLIoh. Tinct. inv. p. 42: Et hec ipsa cetula plana existens quasdam elevationes ligneas, quas populariter tastas appellant, in collo proportionaliter habet ordinatas. Contra quas chorde digitis compresse sonum vel sublimiorem vel humiliorem efficiunt. 2 tief (die Tonlage betreffend) — low (with respect to register) [s.X] LmLInch. Uchub. 417: Dicatur modo id melos inprimis voce humiliori, ut possit deinde voce altiori per diapason dici, [] tunc etiam per disdiapason. Igitur cum primum sublimiori voce incipis ... Cum per diapason in altius vocem mutas ... Cum tercia mutatione per bisdiapason vocem erigis.adv.