Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
striunen sw. V. (1a)
striunen , sw. V. (1a)
- nhd.
- „gewinnen“, streunen, umherschweifen, sich beunruhigen, besorgt sein (V.), beflissen sein (V.)
- ne.
- roam (V.), gain (V.)
- ÜG.:
- lat. (obsequium) (= striunen subst.) Gl, sollicitare Gl
- Vw.:
- s. gi-
- Hw.:
- vgl. as. striunian*
- Q.:
- Gl (nach 765?)
- E.:
- germ. *streunjan, sw. V., ausstatten, gewinnen?; s. idg. *ster- (5), *sterə-, *strē-, *sterh₃-, V., breiten, streuen, Pokorny 1029?
- W.:
- mhd. striunen, sw. V., neugierig oder verdächtig nach etwas forschen
- nhd.
- streunen, sw. V., streunen, umherschweifen, DW 19, 1506
- R.:
- striunen, (subst. Inf.=)N.: nhd. Beflissenheit
- ne.
- obsequiousness
- ÜG.:
- lat. (obsequium) Gl
- L.:
- ChWdW8 284a (striunen), EWAhd 8, 1247