Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
strantvunt M.
strantvunt , M.
- nhd.
- „Strandfund“, Strandgut, Abgabe an den Landesherrn für das Recht am Strandgut
- Q.:
- Schl.-H.-L. UB. 1 524 (1300)
- E.:
- s. strant, vunt
- L.:
- MndHwb 3, 526 (strantvunt)
- Son.:
- örtlich beschränkt