Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.
stäweln intrans.
Wossidia stäweln stiefeln 1. intrans. marschieren, mit großen Schritten, eig. in Stiefeln gehen: Mi 86 a ; Reut. 1, 372; He stäwelt œwer 'n haakten Acker: Hey. Kam. 193; Zss.: af-, MeckWB dörch- , hen-, MeckWB rüm- , MeckWB rupstäweln . 2. trans. in der Zs. anstäweln. 3. refl. in der Zs. MeckWB sick rutstäweln. — Mnd. stevelen. — Br. Wb. 4, 1030; Dä. 461 a ; Da. 209 b ; Me. 4, 841.