sonorus

sonorus -a, -um 1. (er-)klingend, musikalisch 2. ‚sonor‘, wohlklingend, klangvoll 3. instrumental — 1. sonorous, musical 2. euphonious, resonant 3. instrumental 1 (er-)klingend, musikalisch (zur Musik geeignet bzw. gehörig, auf die Musik bezogen) — sonorous, musical (suited for music, or belonging to music, with respect to music) [s.IV] LmLMacrob. 2, 1, 12: adiecta dulcedine, quam natura fidium sonora praestabat (inde LmLMarch. luc. 1, 1, 6. LmLComm. Boeth. II p. 206, 25. LmLFlor. Fax. 1, 1, 41). [s.XI] LmLComm. Guid. 88 p. 131: inconcinnae (sc. voces) et male sonorae naturaliter. LmLVers. Ars humanas p. 111a: sonora nostra organa. al. [s.XIII] LmLAnon. Emmeram. 6 p. 282, 37: ad instrumenta sonora... resonanda. LmLTrad. Garl. plan. III 9: musica est scientia de numero relato sonoro (sim. LmLHeinr. Eger 1 p. 34. LmLProsd. summ. 3). LmLPs.-Mur. summa 471: Cantus dicitur quasi sonorus actus. LmLPs.-Mur. summa 1116: vasa sonora... ut cymbala et similia. al. LmLWalt. Odingt. 2, 2, 3: Organica (sc. musica) est, quae consistit in instrumentis sonoris. [s.XIV] LmLMarch. luc. 2, 4, 23: in corporibus sonoribus, puta in fidibus (inde LmLBonav. Brix. 24, 24). LmLMarch. luc. 2, 5, 8: in corporibus sonoribus, puta in monacordo et aliis (inde LmLBonav. Brix. 24, 47. LmLFr. Gafur. extr. 6, 12, 2). al. LmLIac. Leod. spec. 1, 13, 4: orbes ex motu suo nullam causant symphoniam sonoram. LmLIac. Leod. spec. 1, 13, 9: illam elementorum harmoniam non esse sonoram. LmLIac. Leod. spec. 2, 3, 26: in numeris et rebus sonoris. LmLIac. Leod. spec. 2, 44, 8: ad consonantiam sonoram requiritur, ut sensu percipiatur. LmLIac. Leod. spec. 5, 50, 6: loquemur de nervis sonoris illis (sc. proportionibus) respondentibus. al. LmLHeinr. Eger 2 p. 38. [s.XV] LmLMan. Guid. p. 150 (p. 466). LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 3, 3. al. LmLFr. Gafur. extr. 6, 12, 9. LmLIoh. Tinct. exp. pr. 4: arti sonore. LmLIoh. Hoth. exc. p. 34: quae quidem materia in musicis numerus sonorus nuncupatur. al. LmLNicol. Burt. 1, 7, 51: aeramenta prae omnibus corporibus sonora sunt. LmLIoh. Tinct. inv. p. 27: ad ingenuam artem sonoram pertinens. al. LmLBonav. Brix. 24, 76. LmLFr. Gafur. pract. 4, 1: Ducibus namque numeris in chorda sonora, quae continua est, sonos disponit (sc. musica proportio). al. LmLFlor. Fax. 1, 1, 30. LmLFr. Gafur. gloss. 1, 7: Causa materialis sive obiectum huius scientiae est numerus sonorus vel harmonia. al. LmLAnon. La Fage III p. 244: quis sonus dicitur sonorus. Trad. Holl. XVII 45. 2 ‚sonor‘, wohlklingend, klangvoll — euphonious, resonant [s.V] LmLMart. Cap. 1, 27 (inde LmLGloss. Mart. Cap. 27/13, 1-2. ad loc.: LmLRemig. Aut. 19, 18: ‚sonora‘ id est canora). al. [s.VI] LmLCassiod. var. 2, 40, 2: quae caeli machinam sonora dulcedine modulatur. [s.VII] LmLIsid. etym. 16, 4, 8. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 2, 54, 1 (sim. LmLUgol. Urb. 5, 3, 12). [s.IX] LmLGloss. Mart. Cap. 11/6, 22-4: ‚canora‘: sonora, dulcis. LmLRemig. Aut. 35, 2: Ydatides fulvus lapis est et rotundus intra se habens alium lapidem, cuius crepitus sonorus est. LmLRemig. Aut. 210, 8: ‚Raucus‘ id est validus et sonorus. [s.XI] LmLBerno prol. ep. 6. LmLAdalb. 3, 23. LmLAdalb. cor. 9: quilibet sex planetarum quanto remotior est a terra secundum quemcumque circulum, efficacior est; non quia remotior, inquam, sed quia velocior, immo quia sonorior. [] Sola luna, quanto inferior est in epicyclo, tanto efficacior est, quia illic velocior et sonorior. Nam in excentri, quanto elongatior est a terra, tanto efficacior, tanto velocior, tanto sonorior. LmLPs.-Berno mon. 9, 2: ⋅D⋅E⋅F⋅G⋅ ... Quae idcirco ex omnibus electae sunt finales, quod inter septem discrimina vocum inveniantur sonoriores (sim. LmLBerno prol. 5, 16 app. crit. LmLFrut. brev. 7 p. 56. Anon. Gemnic. 3, 1, 27. LmLThom. Bad. p. 92). LmLAribo 80 p. 55. LmLFrut. ton. p. 181. [s.XIII] LmLIoh. Aegid. 17, 66: Chordae autem quanto sunt magis siccae et etiam magis tensae, tanto amplius sunt sonorae. LmLElias Sal. 30 p. 57b: unus habeat vocem magis grossam et sonoram quam alii. al. LmLAnon. Emmeram. 4 p. 260, 31: modulatio melicosa decenti serie fit sonora. LmLHier. Mor. 17, 195 (p. 110). LmLVers. Postquam pro 62: voce sonora. al. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 1, 19, 2. al. LmLVers. Iam post 126. LmLComm. Boeth. II p. 408, 11. [s.XV] LmLUgol. Urb. 1, 94, 9: ipsarum antiphonarum melodia suavis et sonora intonatio. al. LmLGeorg. Ans. 1, 133. LmLTrad. March. 404: quandocumque talis cantus vult supra diapente ascendere, qualiscumque sit talis ascensus, aptior atque sonorior erit in ore proferentis. LmLTrad. Holl. VI 26, 18. Trad. Holl. XIII 2, 67 (sim. Trad. Holl. XXV 8, 28). LmLPaul. Paulir. 7, 2, 1 p. 59-61. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 13, 5. al. LmLBart. Ram. 1, 3, 3 p. 61 descr. LmLFr. Gafur. theor. 1, 1, 66. LmLHerb. Tr. 2, 1 p. 45. LmLFlor. Fax. 1, 3, 1: cursu planetarum sonoro. 3 instrumental — instrumental [syn.: instrumentalis] [s.XIII] LmLAnon. Hailspr. pr. p. 63: invenerunt musicam sonoram sive instrumentalem. al. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 1, 2, 7: musicam scilicet instrumentalem, quam alii sonoram nuncupant. LmLIac. Leod. spec. 1, 2, 15: extendit se musica ad mundanam, humanam et sonoram. LmLIac. Leod. spec. 1, 20, 6: nos, qui de theorica sonora musica principaliter loqui decrevimus. LmLIac. Leod. spec. 2, 2, 14: Ad hanc autem pertinet considerare numerum non quarumcumque rerum, sed sonorum, ut est dictum, et propter hoc dicitur musica sonora. LmLIac. Leod. spec. 4, 31, 2: vocalis vel sonora concordia. al. LmLLud. Sanct. 11: Subiectum in musica sonora est ens discretum ad aliud relatum sive numerus ad sonum relatus. al. [s.XV] LmLGuill. Pod. 1, 7.adv.