Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
sonettus
sonettus -i m. Bezeichnung für eine einstimmige Gesangsgattung (Untergattung der Ballata) — term that designates a monophonic genre of song (subgenre of the ballata) (cf. LmL Burkard/Huck, Voces p. 11, 32-33) [syn.: sonus] [s.XIV] LmL Gen. disc. Postquam 7, 1: Soni (sive sonetti ) sunt verba applicata solum uni sono, et sunt composita isto modo: quaelibet responsiva, quae habet quattuor partes, prima et secunda de undecim syllabis, tertia de septem, quarta de undecim; bene de illis, qui non habent nisi tres partes, potest esse illa de medio de septem syllabis, prima et tertia de undecim. Poste…