Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
sonabilis
sonabilis -e 1. wohlklingend 2. klingend 3. (als Ton) unterscheidbar — 1. euphonious 2. sounding 3. capable of being differentiated (as pitch) 1 wohlklingend — euphonious [s.IX] LmL Gloss. Mart. Cap. 11/7, 2-4: ‚limmata‘: spatia carminis sonabilis emitonia. [s.XV] LmL Georg. Ans. 3, 259: sonabiles cantilenas. 2 klingend — sounding [s.XIV] LmL Ioh. Mur. not. 1, 1, 4: Ad generationem soni tria necessario requiruntur: percutiens, percussum et medium percutiendi. Primum frangens aerem celeriter, secundum corpus sonabile naturaliter, tertium aer fractus violenter ( inde LmL Trad. Holl. VI II 3, 72)…