Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
snapfe swv.
1. schnappe. vgl. ich snabe. der lewe nâch in snappen sô rechte grûlich begienc Pass. K. 564,92. dô vûr der unholde umme snappen als ein hunt Jerosch. 100. d.
2. klappere, namentlich mit dem schnabel oder munde, schwatze. snappen, klaffen, lellen Renner 16203.