Eintrag · Köbler Got. Wörterbuch
skilliggs st. M. (a)
skilliggs , st. M. (a)
- nhd.
- Schilling
- ne.
- shilling; ÜE.: lat. (solidus)
- Q.:
- UrkA (540), UrkN
- I.:
- Lbd. lat. solidus
- E.:
- germ. *skillinga-, *skillingaz, st. M. (a), Schildchen, Münze, Schilling, Lehmann S90; vgl. idg. *skel- (1), *kel- (7), *skelH-, V., schneiden, aufschlitzen, spalten, Pokorny 923; B.: Akk. Pl. skiliggans UrkN 4,4 UrkN (teilweise in spitzen Klammern); Akk. Pl. skilliggans UrkN 1,2 UrkN; UrkN 1,3 UrkN; UrkN 2,2 UrkN; UrkN 2,4 UrkN (teilweise kursiv); UrkN 3,1 UrkN; UrkN 3,3 UrkN (teilweise kursiv); UrkA 2 UrkA (teilweise kursiv); Akk. Pl. skilligngans UrkN 4,2 UrkN