Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
sitâri st. m.
st. m.
siteri: nom. sg. Gl 2,147,49 (Frankf. 64, 9. Jh.); zum Ansatz vgl. Gl.-Wortsch. 8,247; anders Steinm. z. St. (“l. sliteri = slihteri?”) u. Gl.-Wortsch. 8,455 s. v. slihtāri.
jmd., der eine Übereinkunft herbeiführt, Unterhändler: siteri [si quis vero] mediator [tam turpibus, et nefandis datis, vel acceptis extiterit (sc. daß für eine kirchliche Ernennung Geld gezahlt wird): siquidem clericus fuerit, proprio gradu decidat, si vero laicus, aut monachus, anathematizetur, Conc. Chalc. II p. 134].
Vgl. sitôn.