Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
singallîhho adv.
adv.; ae. singallíce; zur Herkunft vgl. Splett, Stud. S. 271 f., Heidermanns, Primäradj. S. 228; zur Möglichkeit ae. Einflusses vgl. Schmid, -lîh-Bildungen S. 502. — Graff II,114.
sincal-lihho: Gl 1,194,19 (K); sincalihho: ebda. (Pa; zur Vereinfachung von -ll- in der Morphemfuge vgl. Braune, Ahd. Gr.16 § 98b, Gröger § 128,2aα).
immerzu, ununterbrochen: sincalihho duruhuuonet edo simplum iugiter perseveranter vel semper.
Vgl. simbal.