Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
sihhorôn sw. v.
sw. v., mhd. nhd. sichern; as. sikoron, mnd. sēkeren, mnl. sekeren; afries. sikeria. — Graff VI,150.
sihhor-: inf. -on T 125,3 (-on); gi-: part. prt. acc. sg. m. -otan 4; -sihhir-: Grdf. -ot Gl 2,118,3 (M, 4 Hss.). 39 (M, 3 Hss., darunter clm 6242, Hs. 9. Jh.). 128,36 (M, 4 Hss.); nom. sg. m. -oter 127,62 (M, 4 Hss., 2 Hss. -); sicher-: inf. dat. sg. -one 119,35 (M); gi-: part. prt. -ot 128,37 (M); nom. sg. m. -oter 127,64 (M); sichir-: 3. sg. prt. -ota 396,5. 454,22 (2 Hss.); gi-: part. prt. -ot 118,39/40 (M, 2 Hss.); sihchirota: 3. sg. prt. 1,400,21/22 (M, Göttw. 46/103, Gll. 12. Jh.?); gi-sihiroter: part. prt. nom. sg. m. 2,127,63 (M, clm 6242, Hs. 9. Jh.; -sihi- durch Korr. aus -sigi-; -).
Mit Formen der ên-Konjugation, oder mit abgeschwächtem Vokal (?): gi-sihhiuret: part. prt. Gl 2,118,41 (M, clm 3860a, Gll. 10. Jh.; -iu- verschrieben oder Einfluß von umgelautetem sihhiuri?); -sichhiuret: dass. 4,323,31 (clm 5508, Gll. 10. Jh. (?); zu -iu- s. o.); -sihcheret: dass. 2,118,42 (M). 1) jmdn. freisprechen, von Vorwürfen befreien: gisihhirot [si relicto ecclesiastico iudicio, (ein Geistlicher) publicis iudiciis] purgari [voluerit, etiamsi pro ipso fuerit prolata sententia, locum suum amittat, Conc. Carth. XV p. 146] Gl 2,118,3. gisihhirot (5 Hss. noch uuerde) [(ein Geistlicher) verum tam diu post mensem secundum non communicet, donec] purgetur [ebda. XIX p. 147] 39. gisichhiuret vuerda purgetur [ebda.] 4,323,31. ze sicherone [si qua contradictione fuerit oborta, ... non praesumant] ad purgandum [eum (den Bischof), qui ordinandus est, tres iam, Conc. Afr. L p. 151] 2,119,35 (3 Hss. gisihhorôn). gisihhiroter [compescite (Bischöfe Makedoniens), quaeso, ab illo (Eustathius) ... ut ipse, apud nos (dem Papst u. der katholischen Gemeinschaft)] integer [... mereatur pacem, Decr. Inn. LVI p. 211] 127,62. gisihhirot vurti [asserunt (die Priester der valentinischen Bürgerschaft) ... nec (Maximus) confisum conscientia festinasse, ut si esset innocens, examinatis omnibus] purgaretur [Decr. Bonif. III p. 214] 128,36. 2) sich entschuldigen, mit refl. Akk.: bigondun tho alle (zur Hochzeit geladene Gäste) samant sih sihhoron coeperunt simul omnes excussare T 125,3; im Part. Praet.: ih bitu thih, habe mih gisihhirotan rogo te, habe me excusatum 4; Glosse: sichirota [his (mit diesen Worten) sese Aristo] purgat (excusat) [, at contra inpium nil haec latronem Christianorum movent, Prud., P. Rom. (X) 1001] Gl 2,396,5. sichirota purgat [ebda.] 454,22. 3) frei herauskommen, sich von Vorwürfen befreien, ohne Wiedergabe des refl. Akk.: sihchirota [(im Losverfahren) deprehensus est (als Sünder vor Gott) Ionathas et Saul, populus autem] exivit [1. Reg. 14,41] Gl 1,400,20/21 (6 Hss. gisihhorôn).
Vgl. sihhura.