Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
siglian as. sw. v.
as. sw. v., mnd. sēgelen, mnl. segelen; mhd. sigelen, nhd. siegeln; got. sigljan.
siglian: inf. Gl 4,298,4 = Wa 56,5 (Ess. Ev.).
jmdn. (zum Zeichen der Verbundenheit, der Treue, der Würde u. ä) mit einem Zeichen (einem Ring o. ä.) versehen (vgl. DRWb. 11,1093 s. v. Ring unter I): siglian eum fide signate [zu: date] annulum in manum (Hs. manu) eius (des verlorenen Sohnes) [Luc. 15,22].
Vgl. -sigilen.]