Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
serihhîg adj.
adj. (zum fraglichen Ansatz vgl. Splett, Ahd. Wb. I,2,809).
Verschrieben (?): serchicic: Grdf. Gl 3,623,58 (Vat. Reg. 1701, 11. Jh.; nach Steinm. serchicic auf serchic zurückgehend, wie in ders. Hs. efichic Gl 3,577,18 auf efich, sc. ephih; serchic wohl aus sarcile unter Einfluß von sericum gebildet, vgl. Anm. z. St.).
aus Seide: sarcile (Hs. sarch-; davor ambulachen gausape); zum Lat. vgl. Niermeyer, Lex.2 S. 1224 f. s. v. saricilis.