Eintrag · Lex. musicum Latinum
sequitus
sequitus -us m. Begleitstimme — accompanying voice [s.XV] LmLOrg. Ambros. p. 5: Ratio sequitus est ista. Si aliquis vult scire sequitum, oportet se scire sex rationes, videlicet bene cantum firmum, et cognoscere, si cantus ascendit vel descendit, et scire, quid est concordantia et quid est discordantia et quid est consonantia, et scire, si sequitus debet incipere in voce vel in secunda vel in quarta vel in quinta, quia sequitus non est nisi secunda, quarta <et> aliqua vice quinta. ... Item ille, qui facit sequitum, debet incipere semper in voce. cf. LmLHandschin, Musiktheorie 3, p. 6