semiminima

semiminima -ae f. I. Note der Mensuralnotation II. Kunstwort für eine um die Hälfte diminuierte Minima — I. note in mensural notation II. artificial term for a minim diminished by half I Note der Mensuralnotation — note in mensural notation A die Bestimmung in der Notenschrift betreffend — with reference to its defining characteristics in notational form 1 als Notenzeichen — as notational symbol [s.XIV] LmLPhil. Vitr. 15, 8: Et notandum, quod plures quam sex (sc. semibreves) non possunt poni pro tempore imperfecto, nisi ibi sint semiminimae, ut hic: . LmLPs.-Phil. lib. mus. p. 41a: Prima figuratio vocatur duplex longa; alia brevis; alia semibrevis; alia minima; alia semiminima. ... Semiminima sic: . LmLTrad. Phil. I f. 62rG, 48: Semibrevis a parte superiori recte caudata minima vocatur; illa vero, que in oblicum versus dextrum latus caudata, semiminima vocatur. LmLTrad. Phil. II 3, 13: minima recte bis caudata a parte superiori vocatur semiminima . LmLIac. Leod. spec. 7, 24, 11: Qui vero ponunt semiminimas vel semiminores, indirecte superius caudant ipsas reflectendo caudam versus partem dexteram sic: . LmLMens. Primo punctus p. 34: Exemplum de formationibus omnium (sc. notularum), primo semibrevis , secundo minimae , tertio semiminimae . LmLVers. Iam post 30: Fit semiminima, velut hic patet: . LmLGoscalc. 2, 2 p. 126, 15: inventi sunt hii modi figurarum:  vel isti: , quarum due ponuntur pro una minima, et sunt a musicis semiminime appellate. LmLPs.-Theodon. append. 3 p. 56: minima et semiminima unum corpus, unam figurationem habent. Posito, quod semiminima sit aliquantulum divisa in capite ad modum hami, tamen minima est in divisione, unde [] habet originem suum. LmLMens. Item notandum p. 413b: notandum, quod quedam notule nuncupantur semiminime; et he sunt similes minimis in forma, nisi quod habent caudam a supra reverberatam ad modum venti ut hic: , et plerumque ponuntur in prolatione maiori, et tunc quatuor earumdem notularum valebunt unicam semibrevem. ... adhuc alie inveniuntur semiminime similes iam dictis in forma hoc addito, quod caudate sunt tam a superiori parte quam inferiori; et he a quibusdam nuncupantur minime semiminimarum, scilicet antedictarum, ut sunt he: ; et iste etiam sepius ponuntur in maiori prolatione, et harum sex pro una semibrevi reputantur, due vero unam valent minimam. LmLTract. figur. 5 p. 82, 4: hec est, que vocatur semiminima: . LmLAnon. Mediol. 3, 16: Nota, quod semiminime sunt hec:  et non sunt de arte. LmLMens. Sciendum est 4, 2: primo sciendum est, quod secundum Ytalicos habemus tales figuras, videlicet duplicem longam ... longam ... brevem ... semibrevem ... minimam ... semiminimam: . eqs. LmLAnon. Couss. V p. 250, 5: Semiminime vero, quando in cantu ponuntur, sic debent figurari, sicut supra iacent ad differentiam minimarum imperfectarum (sc. ) vel debent figurari nigre vacue vel cum caudis sic et retortis. LmLMens. Cum de p. 76: Semiminima est, quae habet tractum ascendentem in obliquum versus dexteram partem sic  vel sic . LmLAnon. Kellner 2, 1: Figurarum alia brevis ut hic , alia longa simplex , alia duplex longa , alia maxima , alia cardinalis , alia brevis plicata , alia semibrevis , alia minima ut hic , alia semiminima , alia semibrevis altera , alia fusiel ut hic , alia semifusiel , alia semifusiel semi . LmLAnon. Vratisl. p. 334b: duplex longa sive maxima sic formatur , longa simplex sic , brevis sic , semibrevis sic , minima sic , semiminima sic , fusiel Latine sive dragma Gallice sic , cardinalis sive voluntaria sic . LmLMens. Circa artem p. 516, 20: longa duplex sic formatur , longa simplex sic , brevis sic , semibrevis sic , minima sic , semiminima sic , semisemiminima sic  et fusiel , semifusiel sic , cardinalis sive voluntaria . [s.XV] LmLProsd. exp. 2, 56: semiminima, que sic comuniter figuratur: . LmLProsd. exp. 2, 74: dicunt (sc. alii) minimam esse duplicem, scilicet minimam maiorem, et est illa, que sine cauda retorta figuratur, et minimam minorem, et est illa, quam semiminimam nominamus et que cum cauda retorta figuratur. Et sic volunt utramque istarum sub minima comprehendi. al. LmLProsd. ital. I p. 229a: semiminima, que duobus modis figurari habet, primo cum cauda retorta sine caude reflexione ad superius ut hic: ; et tales semiminime ad minimas in dupla proportione cantantur ut gratia exempli due de illis pro una minima. Secundo modo figuratur cum cauda retorta, cum ipsius caude reflexione ad superius ut hic: , et tales semiminime ad minimas in sexquialtera proportione cantantur (sim. LmLProsd. ital. II p. 36). LmLUgol. Urb. 3, 1, 66: Figuras autem, quibus utimur temporibus nostris esse sex, scilicet maxima , longa , brevis , semibrevis , minima  et semiminima . LmLTact. Octo princ. ex. 5: differentia <notarum>: semiminime  - minime  - semibreves  - breves  - longe  - duplices  - cardinales  - vacue  - semivacue  - fusieles  - plicate  - plicate  - altere breves . LmLTact. Reperi 60. LmLAnon. Couss. XII 2, 2: Sunt autem aliae tres notae, quae proprie de speciebus non reputantur, scilicet semiminima , fusa  et semifusa , quia ad minimam reducuntur. al. LmLAnon. Couss. XII 2, 10: Sexta regula: omnis nota in toto formata ut minima (sc.  ) colore variata semiminima est: exemplum , vel colore non variata, sed habens uncum datum deorsum in dextra parte simili modo semiminima est, id est medietas minimae ergo in prolatione imperfecta ut hic: . LmLAnon. Monac. 2, 58: Sciendum, quod minima ut communiter dividitur in semiminimas sic, [] quod una minima solum habet duas semiminimas, ut illa  communiter valet tales duas  aut secundum alios duas tales: . LmLAnon. Mell. 6, 15: Semiminima sic formatur:  vel secundum modernos sic: . LmLPaul. Paulir. 7, 2, 2 p. 65: <S>emiminima nota est nota caudata recurva ita parva in mora, quod, si esset minor, refugeret vox in vocibus comunibus. Et aliquando faciunt caudas cum recurvacionibus ad partem dextram sic <> (ms.; ed. deest) et aliquando eciam ad partem sinistram  sic, aliquando faciunt filares notas ad infra cum recurvacione vel sine ut sic . LmLFr. Gafur. extr. 10, 5, 24: Minima qualiter figuratur? Ut semibrevis, sed caudata sursum ... vel caudata deorsum ... Semiminima autem similiter figuratur eodem modo, sed plena aut nigra aut rubea ut hic: . LmLFr. Gafur. extr. 11, 1, 9: Semiminima ut hic:  vel sic: . al. LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 79: Quod si minima fuerit denigrata , semiminima. LmLNicol. Burt. 3, 1, 9: Semiminima enim in modum minimae formata est, nisi quod nigredinem complectitur. LmLGuil. mon. 1 p. 16: minima . Semiminima autem et dimidia semiminima extrahuntur a minima, ut hic patet inferius: . LmLAdam Fuld. 3, 2: semiminima: , fusa: , semifusa: . al. LmLFlor. Fax. 3, 2, 2: nos ultra minimam has humanae voci pronuntiatu possibiles adiunximus, scilicet semiminimam , semisemiminimam , crossutam , semicrossutam , fugielam  et semifugielam . LmLCompil. Salisb. 99 descr. LmLMens. Cum animadv. 18. 2 als Pausenzeichen — as symbol for a rest [s.XIV] LmLIoh. Mur. lib. 10, 3: pausa semibrevis debet incipere in linea et descendere ad medium spatii; et pausa minime e contrario debet incipere in linea et ascendere ad medium spatii; et pause semiminimarum fiunt ut pause minimarum cum semicirculo. Exempla de omnibus pausis supradictis: . LmLPs.-Mur. motet. p. 84b. al. LmLGoscalc. 3, 9 p. 178, 22: Pause semiminimarum fiunt sicut pause minimarum addita superius quadam semicirculacione. LmLAnon. Mediol. 5, 8: pausa semiminima debet ascendere usque ad medium spatium et est cum semicirculo. al. LmLAnon. Kellner 4, 6: Sunt autem pause media spacia transcendentes et sunt duplices, scilicet sursum et deorsum tracte; sursum tracte designant minimas, deorsum autem semibreves. Sursum autem tracte sunt duplices, scilicet uncate et non uncate. Uncate designant semiminimas et non uncate minimas (sim. LmLMens. Si ille p. 495, 1). al. LmLAnon. Vratisl. p. 337a. LmLMens. Si ille p. 495, 9. [s.XV] LmLProsd. exp. 87, 6: pausa minime et pausa semiminime in hoc conveniunt, quod ambe incipiunt in linea et ascendunt usque ad medium spatii, sed in hoc differunt, quoniam pausa semiminime habet semicirculum vel est in capite superiori retorta, quod idem est, pausa autem minime non. al. LmLProsd. mens. p. 221b. al. LmLProsd. ital. I p. 245a: Pausa semiminime duobus modis figurari habet, secundum quod et semiminima, scilicet cum caude reflexione ad superius et sine tali reflexione, et incipit in linea sursum ascendendo usque ad medium spatii cum linea in capite retorta ad modum semiminimarum (sim. LmLProsd. ital. II p. 65). al. LmLUgol. Urb. 3, 9-3, 6: pausa minimae ascendere debet usque ad medium spatii, ibi etiam medium accipitur tum pro ipso medio spatii, tum pro parte tertia, secundum quod minima est pars media vel pars tertia ipsius semibrevis, et pausa semiminimae eodem modo fit sicut pausa minimae, sed cum circulo in fine pausae. Sunt ergo similes et eodem modo fiunt et non differunt pausa minimae et semiminimae nisi in circulo, qui circulus sic in pausa diminutionem significat, sicut ipse circulus in fine caudae semiminimae positus diminutionem ostendit, pausa ergo semiminimae est pausa minimae in fine retorta vel cum circulo. al. LmLGeorg. Ans. 3, 240: semiminime pausa puncto solo super inferiori linea disposito. al. LmLAnon. Couss. XII 6, 9: omnis pausa cum unco [] a linea ascendens ad medium spatii valet unam semiminimam, et talis pausa dicitur proprie acheta. LmLFr. Gafur. extr. 9, 7, 29. al. LmLBart. Ram. 3, 1, 3 p. 85. al. LmLIoh. Hoth. fig. II 4, 1. LmLIoh. Hoth. mens. I 3, 8. al. LmLGuil. mon. 1 p. 16. LmLAdam Fuld. 3, 9: Semisuspirium est virgula aequalis suspirio, sed a parte superiori falcata, valet semiminimam in omnibus signis. LmLAnon. Salisb. 7, 8. LmLFr. Gafur. pract. 2, 6: Seminimae pausam veteribus musicis ignotam recentiores describunt ut minimam, scilicet ascendentem retorta dextrorsum sumitate: haec enim dimidiam minime consequitur respirationem. Semiminimae autem pausam a nullo usquam auctore deductam. ibid. al. LmLFlor. Fax. 3, 13, 1. LmLAnon. Couss. I p. 435b. B die Bestimmung des Zeitwertes betreffend — with reference to its defining characteristics as a temporal value 1 absolut — absolute a als Hälfte einer Minima — as half of a minim [s.XIV] LmLPhil. Vitr. 15, 13: Illa vero (sc. semibrevis), quae tres valet minimas, recta et vera semibrevis vocatur, licet omnia corpora obliqua largo modo loquendo, id est de semibrevibus, semibreves vocantur. Illa vero, quae duas valet minimas, minor vocatur, ut dictum est prius; quae vero sola, minima appellatur; quae vero minimae medietatem, semiminima nominatur. LmLPhil. Vitr. 21, 4: Et si dividantur (sc. minimae), per semiminimas dividentur, quarum quaelibet minima in duas dividitur semiminimas. al. LmLTrad. Phil. I f. 62rG, 23: Sciendum, quod sicut longa [longa] perfecta tria valet tempora, sic brevis perfecta tres semibreves et semibrevis perfecta tres minimas et minima duas semiminimas. al. LmLTrad. Phil. II 3, 16: si semiminimae inveniantur, duae semiminimae computantur pro sola minima, quia semiminimae non possunt poni impares (sim. LmLMens. Cum de p. 76). LmLIac. Leod. spec. 7, 34, 25: secundum dicta nomen minimitatis non videtur usquequaque rationabile, cum pro minima duae ponantur semiminimae. LmLMens. Primo punctus p. 36: Omnes semiminimae sunt imperfectae simpliciter, et duae valent minimam unam. LmLPs.-Mur. motet. p. 77a: Quare semiminima non potest alterari? Quia nisi due computantur pro minima. al. LmLQuat. princ. 4, 2, 9: notandum, quod quandocumque quatuor minime separatim pronunciantur, que a multis semiminime vel crochute aut dragme nominantur, equipollent <semibrevi> (ms. et ed.: brevi) imperfecte de minori prolacione (cf. Wolf, Mensuralnotation p. 71). LmLGoscalc. 2, 2 p. 126, 15: inventi sunt hii modi figurarum:  vel isti: , quarum due ponuntur pro una minima, et sunt a musicis semiminime appellate. LmLPs.-Theodon. append. 1 p. 53. al. LmLMens. Item notandum p. 413b: adhuc alie inveniuntur semiminime similes iam dictis in forma hoc addito, quod caudate sunt tam a superiori parte quam inferiori; et he a quibusdam nuncupantur minime semiminimarum, scilicet antedictarum, ut sunt he: ... due vero unam valent minimam. LmLTract. figur. 4 p. 78, 4. al. LmLAnon. Mediol. 3, 17. LmLSemibr. caud. p. 72. al. LmLAnon. Couss. V p. 248, 1: Ponit etiam dictus frater Nicholaus de Aversa, ordinis Celestinorum, semiminimas, quarum quatuor ponit pro duabus (sc. minimis). LmLMens. Cum de p. 76: Item sciendum est, quod brevis perfecta in tres dividitur semibreves aequales et quaelibet illarum in tres minimas et quaelibet illarum minimarum in duas semiminimas. Item brevis imperfecta in duas semibreves et quaelibet illarum semibrevium in duas minimas et quaelibet illarum minimarum in duas semiminimas. LmLAnon. Monac. II 126. al. LmLAnon. Vratisl. p. 334b: Sed minima propria virtute retenta in utraque prolacione nec plus nec minus representat quam duas semiminimas. al. LmLMens. Si ille p. 492, 11. LmLMens. Circa artem p. 516, 30. LmLAnon. Vipiten. 4, 12. [s.XV] LmLProsd. exp. 61, 12: loquor hic de semiminimis, que in dupla proportione [] cantantur ad ipsas minimas debito modo et in debita mensura sibi pertinente. al. LmLProsd. mens. p. 224b. LmLProsd. ital. I p. 229a. LmLProsd. ital. II p. 37: talis sexta figura semiminima quasi sema minima (ed.: semaminima), vel quia aliquando est medietas minime. al. LmLUgol. Urb. 3, 1, 50: semibrevis ita a duabus imperficitur semiminimis, sicut a minima. Quidam autem dicunt, quod ideo auctor (sc. Iohannes de Muris) non fecit mentionem de semiminima, quia nondum erat suo tempore adinventa. LmLTact. Octo princ. 63. LmLGeorg. Ans. 3, 143: Moderniores quidam his superaddidere semiminimam, que medietatem minime unius representat. LmLPetr. Betschk p. 539, 22. LmLAnon. Monac. 2, 58: Sciendum, quod minima ut communiter dividitur in semiminimas sic, quod una minima solum habet duas semiminimas, ut illa  communiter valet tales duas  aut secundum alios duas tales: . LmLNic. Weyts p. 263a: Partes immediate minimarum non sunt in arte, quia ultra minimum non est dare minimum; sed tamen (ms.; ed.: tantum) sunt in usu, que (ms.; ed.: quia) tantum sunt due semiminime vel (ms.; ed.: quia) quatuor cromata. LmLFr. Gafur. extr. 11, 2, 11. al. LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 80: Nomina autem fractionum a modernis inventa sunt; ideo non sunt tantae auctoritatis. Ut dicatur semiminima, quoniam media minima. al. LmLGuil. mon. 7 p. 46: Et nota super hoc, quod omnes figurae possunt perfici et imperfici excepta minima, quae non potest valere nisi duas semiminimas. LmLAdam Fuld. 3, 10:  semiminima bis . LmLAnon. Couss. I p. 435a. LmLContr. Prima regula 36. b als Viertel einer perfekten Semibrevis — as fourth of a perfect semibreve [s.XIV] LmLMens. Duplex p. 161: semibrevis maioris (ms.; ed.: minoris) prolationis valet tres minimas ... sed quando est minoris prolationis, tunc valet duas minimas ... Aliqui ponunt quatuor semiminimas pro tribus minimis diversimode tamen figuratas, ut hic: <     >. LmLPs.-Theodon. 2a p. 41: Capitulum de semiminimis. Nonnulli asserunt promere semiminimas dimidias minimas in instrumentis sive in levissimis vocibus, quod mihi videtur inrationabile in numero. Etsi semiminimae dicantur non a ‚semis‘, quod est ‚dimidium‘, sed a ‚semus‘, quod est ‚imperfectus‘, deriventur, verum potius promere quatuor semiminimas aequales pro semibrevi perfecta in motu quam tres minimae dicantur. Si quatuor, quaelibet earum (ms. et ed.: parum) est festinantior, et referuntur ad binarium numerum, videlicet ad duas semibreves imperfectas aequaliter prolatas. LmLMens. Item notandum p. 413b: notandum, quod quedam notule nuncupantur semiminime... et plerumque ponuntur in prolatione maiori; et tunc quatuor earumdem notularum valebunt unicam semibrevem. c ohne Wertbestimmung — with no fixed mensural value [s.XIV] LmLQuat. princ. 4, 2, 5: sicut longa in brevibus dividitur et brevis per semibreves et semibrevis in minimis, ita minime in semiminimis et sic deinceps; et sic ... divisio erit in infinitum. LmLSemibr. caud. p. 72: quia ita una minima magis festinatur quam semibrevis, ita una semiminima magis festinatur quam minima. LmLAnon. Vratisl. p. 334b: Ex quo patet, quod longa resolvitur in breves, brevis in semibreves, semibrevis in minimas, minima in semiminimas. [s.XV] LmLProsd. exp. 2, 67. al. LmLProsd. mens. p. 200a: Tractatum ergo meum incipiendo dico, quod sex sunt figure, quibus utimur in cantu mensurabili, scilicet maxima, que alio nomine duplex longa nominatur, longa, brevis, que alio nomine tempus nominatur, semibrevis, minima et semiminima. LmLProsd. ital. II p. 37. LmLUgol. Urb. 3, 3-3, 12: Partes enim prolationis ... sunt maxima, longa, brevis, semibrevis et minima et sexta figura, scilicet semiminima. al. LmLGeorg. Ans. 3, 154: Diviserunt vero cantus magistri maximas et duplices longas et longas in modo perfici et imperfici; at breves in tempore; semibreves [] et minimas et semiminimas in prolatione. LmLAnon. Mell. 5, 11: secundum modernos nunc reperiuntur in cantu mensurali 14 species notarum, videlicet longissima, duplex longa, que etiam maxima dicitur, longa, brevis, semibrevis, minima, semiminima, fusiel, semifusiel, brevis plicata, cardinalis seu voluntaria, oblonga, vacua, semivacua. al. LmLNic. Weyts p. 262b: Partes prolationis sunt quinque, scilicet maxima, longa, brevis sive tempus, semibrevis sive prolatio et minima. Et due sunt superaddite, que non sunt de arte, scilicet semiminima et croma. LmLFr. Gafur. extr. 9, 7, 2: Quatuor hiis notulis discantus describitur omnis: / longa, brevis, minima, semibrevis assotiatur: / et si bene notes, semiminimam addere debes. LmLFr. Gafur. extr. 10, 4, 2: Partes prolationis quot sunt? Sex. Que? Maxima, longa, brevis, semibrevis, minima et semiminima. al. LmLIoh. Hoth. fig. I 1, 2: Octo sunt figurae mensurabilis cantus, videlicet maxima, longa, brevis, semibrevis, minima, semiminima, croma et semicroma (sim. LmLIoh. Hoth. fig. II 1, 2. LmLIoh. Hoth. mens. I 1, 1. LmLIoh. Hoth. mens. II 1, 3). LmLNicol. Burt. 3, 1, 8: Prima namque maxima tamquam principalis nuncupata, secunda vero longa, tertia autem brevis, quarta et semibrevis; quinta et ultima minima, quia infima olim omnium erat praedictarum. Postmodum moderniores semiminimam et curseam addidere. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 10: constat maximam figuram semper esse totalem ac diesim semper partialem, sex vero reliquas, scilicet longam, brevem, semibrevem, minimam, seminimam et semiminimam, totales et partiales. al. LmLHerb. Tr. 2, 10 p. 60: brevissimam notulam, quae proferri posset, minimam vocaverunt (sc. veteres), propterea quod ulterius dividi nequiret, nam superlativum supra se gradum nullum recipit, quam tamen moderni in semiminimam dividunt. LmLContr. Et primo I 11 p. 139 (p. 463a). d als zwei Drittel einer Minima — as two thirds of a minim [s.XIV] LmLMens. Sciendum est 5, 11: de istis semiminimis valent tres pro duabus minimis:  . [s.XV] LmLProsd. ital. I p. 229a: Secundo modo figuratur (sc. semiminima) cum cauda retorta, cum ipsius caude reflexione ad superius ut hic: ; et tales semiminime ad minimas in sexquialtera proportione cantantur, ut gratia exempli tres ipsarum pro duabus minimis, et causa, quare semiminime primi ordinis sunt minoris valoris quam semiminime secundi ordinis, est hec, quia semiminime secundi ordinis habent reflexionem sue caude ad superius, ex qua reflexione aliquantam sumunt augmentationem eo, quod per talem reflexionem ad superius ad valorem minimarum reddire conantur, et ideo aliquantulum augmentantur ultra valorem semiminimarum, que in dupla proportione cantantur. Sed causa, quare plus cantantur iste semiminime secundi ordinis in sexquialtera proportione quam in aliqua alia, non videtur esse nisi sola auctoritas veterum (sim. LmLProsd. ital. II p. 37). al. e als Hälfte einer Minima in imperfekter Mensur oder als Drittel einer Minima in perfekter Mensur — as half of a minim in imperfect mensuration, or as third of a minim in perfect mensuration [s.XIV-XV] LmLAnon. Vratisl. p. 334b: Aliqui tamen subtilisantes se aliquando ponunt tres semiminimas pro una minima, sed usque hoc non tenet. LmLAnon. Mell. 6, 14: Minima ... in prolacione maiori valet tres semiminimas, in prolacione vero minori valet duas semiminimas. Semiminima sic formatur ... Et in omni prolatione, modo et tempore due faciunt unam minimam. (?) LmLFr. Gafur. extr. 11, 1, 27: Minima etiam valet tres vel duas semiminimas ut hic:   vel sic:  . LmLBart. Ram. 3, 1, 3 p. 87: Si igitur minima tertiam potest amittere partem, quaero, quid aliud quam semiminima illa pars tertia est? [Haec conclusio est falsissima; nam minima nunquam ternaria partitione non distinguitur perfecta scilicet [] quantitate computata, quia circa ipsam perfectum accidens quantitativum operari non potest, ut omnes imo sentiunt musici iudicio, quo fit, ut semper dividatur in duas seminimas.] Tres ergo tertiae totum integrum implent. Relinquitur ergo minima tres semiminimas posse valere, quod patet exemplo Io. Okeghem in missa „Lomme arme“, ubi, quando debebat semiminimas duas pro una minima scribere, ut volunt cantores cum musico Tristano de Silva, ponit minimas evacuatas ad caput retortas hoc modo , quas diximus appellari curseas. Ex quo musici speculantur minimam tres valere semiminimas... Si curseae duae minimam implent, semiminimas tres fore necessarias mathematice vero probatur, supposito, quod ipsimet faciunt, scilicet quod mensura in prolatione perfecta ponatur in minima. Si enim integra temporis morula in minima est et tempus perfectionem et imperfectionem recipiat, sequitur ipsam minimam quandoque in duas, quandoque in tres partes aequales dividi posse. al. LmLIoh. Hoth. mens. I 1, 9: Unde ultra minimam non datur minimum, licet habeamus in usu abusive hoc vocabulum semiminima, quae dicitur quasi minimae medietas; sed proprie non dicitur semiminima, sed minima bis vel ter prolata eodem tempore, in quo minima debet pronuntiari. f als Viertel einer Longa (in der Orgelnotation) — as fourth of a long (in organ notation) [s.XV] LmLTact. Opusculum 46: semiminima , quarum 4 valent longam in omni prolacione (sim. LmLTact. Concordanciarum p. 177, 3). g in einem in sich fehlerhaften, rein additiv aufgebauten System: maxima - longa - simplex - (communis) - brevis - semibrevis - minima - semiminima - anafren - diptica - fusellus — within a defective system based on additive values: maxima - longa - simplex - (communis) - brevis - semibrevis - minima - semiminima - anafren - diptica - fusellus [s.XV] LmLPaul. Paulir. 7, 2, 2 p. 62. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 2 p. 64: <L>onga nota de modo perfecto est, que valet tres simplices notas ... et sex breves et novem semibreves et duodecim minimas et quindecim semiminimas... De modo autem inperfecto longa nota est, que valet duas simplices et quatuor breves et sex semibreves in sex minimas, in octo semiminimas et sic consequenter. ibid. al. h als Hälfte einer Seminima — as half of a seminima [s.XV] LmLFr. Gafur. pract. 2, 4: Plerique autem (quod nobis magis placet) primos huiusmodi anfractus propinquas, scilicet minimae partes, seminimas quasi seiunctas et separatas minimas sunt interpretati. Rursus primarias huiusmodi seminimarum partes a diminutiore temporis et quantitatis mensura semiminimas appellarunt. Atque ita seminima minimam consequetur sicut semitonium maius tonum. Semiminima vero minimam ipsam respiciet veluti ipsum tonum semitonium minus. LmLFr. Gafur. pract. 2, 6: Seminimae pausam veteribus musicis ignotam recentiores describunt ut minimam, scilicet ascendentem retorta dextrorsum sumitate: haec enim dimidiam minime consequitur respirationem. Semiminimae autem pausam a nullo usquam auctore deductam figurari decet ascendentem veluti minimam retorta sinistrorsum sumitate. Haec enim dimidiam obtinet seminimae pausae respirabilem quantitatem. 2 mit Wertveränderung — with alteration of value a durch Kolorierung, Evakuierung, Punktierung — with coloration (red or white notes in black notation), with the addition of a dot [s.XIV-XV] LmLAnon. Kellner 15, 4: cum prolacione mutatur color minimarum vel semiminimarum, tunc variatur prolacio in prolacionem, scilicet maior in minorem vel e converso. LmLProsd. exp. 60, 24: notanter dixi, quod note inperficiuntur quo ad totum per evacuationem vel mutationem ad alium colorem, [] modo si inperfectibiles sunt, quoniam dato, quod minime et semiminime evacuentur vel transmutentur ad alium colorem, tamen non inperficiuntur, cum inperfectibiles non sint, ut quampluries dictum est, sed bene per talem evacuationem vel transmutationem ad alium colorem assumunt variationem prolationis, quoniam ubi nigre plene cantantur de maiori prolatione, rubee plene vel nigre vacue cantantur de minori. LmLProsd. exp. 61, 8: dubitatur, utrum minime et semiminime per evacuationem vel mutationem coloris assumant diminutionem. Et videtur, quod sic per aliquos modernos ponentes octo minimas rubeas plenas vel octo nigras vacuas vel comunius octo rubeas vacuas pro sex minimis nigris plenis vel quatuor pro tribus. LmLProsd. exp. 61, 17. al. LmLProsd. mens. p. 215b: minime et semiminime per ipsarum evacuationem vel transmutationem ad alium colorem nihil amittant de sui valore, mutant tamen prolationem per talem evacuationem vel transmutationem ad alium colorem. LmLGuil. mon. 2 p. 18: punctus semiminimae valet tantum quantum media semiminima. b durch Diminution oder Augmentation — with diminution or augmentation [s.XV] LmLProsd. exp. 28, 16: licet minime et semiminime non possint perfici nec inperfici, possunt tamen diminuiri et augmentari, et hoc per signa. LmLProsd. exp. 94, 16: in vera augmentatione pro semiminima ponitur minima, pro minima semibrevis, pro semibrevi brevis, pro brevi longa et pro longa maxima (sim. LmLProsd. mens. p. 225a. LmLUgol. Urb. 3, 10-4, 17). al. LmLProsd. ital. I p. 247a (sim. LmLProsd. ital. II p. 69). C Gebrauch — usage 1 allgemein — allgemein [s.XIV] LmLPhil. Vitr. 15, 14: Minimae tamen et semiminimae ad gradum salvandum, in quo posita fuit minima, alia nomina imponi possent ita, quod minima vocetur semiminor et semiminima minima nominetur (sim. LmLTrad. Phil. I f. 62rG, 49). LmLTrad. Phil. II 7, 10. al. LmLIac. Leod. spec. 7, 34, 15: Veteres, qui plures posuerunt semibreves quam tres pro perfecto tempore unquam, aliquam illarum plicaverunt. Item secundum illud argumentum, illae solae principalius essent plicabiles, quae essent divisibiles et secundum hoc minimae et semiminimae vel non deberent plicari vel minus quam ceterae semibreves. al. LmLPs.-Mur. motet. p. 92b: Si punctus augmentationis ponatur ad semibrevem, augmentat minimam. ... Si punctus augmentationis ponatur ad minimam, augmentat semiminimam. LmLQuat. princ. 4, 1, 7: Qui autem dicunt predictum Philippum (sc. de Vitriaco) crochutam vel semiminimam aut dragmam fecisse, aut eis consensisse, errant, ut in motetis suis intuenti manifeste apparet. al. LmLIoh. Boen ars 1, 1, 3. LmLVers. Iam post 54. al. LmLPs.-Theodon. append. 3 p. 56: quia minima, ubicunque ponatur, minimum locum tenet. Et si dicitur, quod imperficiatur a semiminima, quia minima valet duas semiminimas, non est bona opinio; ratio, quia nulla nota imperficitur a duabus notis similibus suis formulis, sed a tertia parte sui valoris tantum, et sic evitandum est. al. LmLPs.-Mur. prop. p. 99a. LmLMens. Item notandum p. 414a. LmLTract. figur. 5 p. 80, 7: primo volo dicere de semiminima, quia sine ipsa factum est nichil in musica. al. LmLMens. Notularum non p. 141. LmLSemibr. caud. p. 73. al. LmLAnon. Couss. V p. 250, 8. LmLMens. Cum de p. 76. LmLAnon. Kellner 2, 15: Quare autem semifusiel et semifusiel semi habent uncos, ratio est, quia equipollent semiminimis, sed diversificant prolacionem, ut patet in cantibus mixtis (sim. LmLAnon. Vratisl. p. 335a). LmLAnon. Kellner 2, 21 (sim. LmLAnon. Mell. 6, 19). al. LmLAnon. Vratisl. p. 334a (sim. LmLMens. Circa artem p. 516, 13). LmLAnon. Vratisl. p. 334b: semifusiel ... valet in tantum sicud semiminima in minori prolacione. al. [s.XV] LmLProsd. exp. 2, 59: sex sunt partes prolationis et igitur non solum quinque. Et si sic, sequitur, quod auctor (sc. Iohannes de Muris) [] fuit diminutus in ponendo solum quinque. Ad hoc aliqui respondent dicendo bene esse plures partes prolationis quam quinque, scilicet sex, quia addunt semiminimam, ut arguit ratio facta. al. LmLProsd. mens. p. 201a: Semibrevis (ms.; ed.: Semibreves) vero quo ad partem vel partes nullo modo potest imperfici ex eo, quod eius partes, que sunt minima et semiminima, non sunt perfectibiles nec imperfectibiles; et hoc est, quia nulla ipsarum in tres partes sibi immediatas est divisibilis, quod etiam asserit Iohannes de Muris. al. LmLProsd. ital. I p. 232a (sim. LmLProsd. ital. II p. 43). al. LmLUgol. Urb. 3, 1, 51: Quidam autem dicunt, quod ideo auctor (sc. Iohannes de Muris) non fecit mentionem de semiminima, quia nondum erat suo tempore adinventa. Sed haec ratio nulla est, quia, ut dictum est, auctor in capitulo de pausis et in capitulo de diminutione de ipsa semiminima facit mentionem, ergo suo tempore erat inventa (cf. LmLIoh. Mur. lib. 10, 3: pause semiminimarum fiunt ut pause minimarum. LmLIoh. Mur. lib. 11, 2 add.: pro minima semiminima). LmLUgol. Urb. 3, 3-1, 18: Quidam tamen moderni cantores a veritatis tramite deviantes minimam et semiminimam per punctum perficiunt, errant enim, quia omnis nota, quae per punctum perficitur, est per se imperfecta ... sed minimae vel semiminimae per se non sunt imperfectae. LmLUgol. Urb. 3, 8-4, 11: valor semibrevis maioris prolationis non solum sunt minimae, sed etiam semiminimae, quia interdum in cantu etiam sincopato semiminimae sunt et locum tenent minimarum, et ideo pro perfectione prolationis numeranda ad invicem sunt ut minimae reducendae. al. LmLGeorg. Ans. 3, 181: Additus itaque semibrevi vacuus punctus semiminime unius mensuram adauget, sicut plenus <minime> unius. al. LmLPetr. Betschk p. 536, 6. al. LmLMens. Ista autem 3 p. 152 (p. 468a). LmLAnon. Couss. XII 9, 11. LmLAnon. Monac. 2, 10. al. LmLAnon. Mell. 8, 19: cuilibet note per modum cunei facte, sive ipsa sit semibrevis, minima vel semiminima, debet poni (sc. punctus perfectionis) a dextera parte in capite eius. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 2 p. 61. al. LmLIoh. Tinct. not. 1, 7, 6. LmLFr. Gafur. extr. 10, 7, 30: Longa enim imperficitur per brevem ... Semibrevis per semiminimam. LmLFr. Gafur. extr. 11, 14, 6: Sunt etiam alie figure, quae (ms.; ed.: qua) vocantur minime imperfecte, ex quibus ponuntur quatuor pro tribus minimis et habent proprietatem semiminimarum ut hic: . Aliquando tres de istis ponuntur pro duabus minimis et aliquando due pro una minima, ut patet de semiminimis etc. al. LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 78. al. LmLIoh. Hoth. fig. II 5, 2: Quando punctus perfectionis <stat> iuxta maximam, valet longam; iuxta longam, valet brevem; iuxta brevem, semibrevem; iuxta semibrevem, minimam; iuxta minimam, semiminimam. LmLGuil. mon. 7 p. 45. LmLAdam Fuld. 3, 12. al. LmLAnon. Salisb. 2, 4. al. LmLGuill. Pod. 7, 9. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 12. al. LmLAnon. Couss. I p. 438a. 2 im mehrstimmigen Satz — within polyphonic composition [s.XIV-XV] LmLMens. Si ille p. 508, 2: Discantus est diversorum cantuum consonancia, in qua illi diversi cantus per voces longas, breves et semibreves minimasque et semiminimas, fusieles et semifusieles proporcionaliter adequantur et inscriptas per debitas figuras proporcionari ad invicem designantur (sim. LmLMens. Circa artem p. 511, 11). al. LmLPetr. Betschk p. 539, 19: Si vero discantum per semiminimas voluerit habere, tunc tam in maiori prolacione quam in minori minima debet dividi in duas semiminimas. Et videre debet cantor vel compilator, quod semper prima sit in concordancia, de secunda non est vis. Si vero omnes semiminime poterint stare in concordanciis, tanto melior erit resonancia. LmLTrad. Holl. VII 3, 108: quidam musici moderni, licet pauci, utantur ea (sc. dyatesseron) tamquam perfecta consonancia, sed tamen rarissime invenitur perfecta, ut in quibusdam discantibus solum [] in una minima vel semiminima vel semibrevi. LmLCompos. Natura 2, 15: Regula: In composicione prime quatuor species notarum, scilicet maxima, longa, brevis et semibrevis, sine sincopacione et proporcione semper debent poni in consonanciis. Sed minimam, semiminimam vel fusielam potest compositor competenti modo in dissonanciis ponere, ut, quando due semibreves contra unam brevem ponuntur vel quatuor minime eciam, tunc enim sufficit primam poni in consonancia. Si autem octo semiminime contra unam <brevem> ponantur, sufficit iterum primam poni in consonancia et quintam, et hoc in proporcione quadrupla. LmLCompos. Natura 4, 27: Si in tenore fiunt minime vel semiminime, breves tunc vel longe ponende sunt in discantu. al. LmLCompos. Cum igitur 3, 24: Si autem quatuor semiminime contra unam semibrevem proferuntur, sufficiat iterum primam poni in consonancia. LmLCompos. Capiendum 1, 10. LmLFr. Gafur. pract. 3, 3: discordantia ipsa diminutiore figura notata sit ut seminima vel semiminima atque etiam minima. LmLContr. Et primo I 7 p. 138 (p. 463a): dissonanciae in omni cantu ab omni autore prohibitae sunt et dari non debent nisi in cantu figurativo deutero in minima vel semiminima aut fusa; quibus notis dissonancia minus percipitur seu percipi potest racione parvae morae seu velocitatis in pronunciando. ... Item numquam duae consonanciae dari debent nec in minimis nec in semiminimis, quamvis semiminimae unius minimae quantitatis sunt. al. LmLContr. Not. quod novem 9: De quibus dissonantiis nulla, ut praescribitur, <in> contrapuncto dari debet nisi conditionaliter sub veloci nota et currenti moram non habente ut in minima seu semiminima seu fusa sive fusiel. In his tribus notis velocibus seu minutis potest dissonantia dari contrapuncto fracto ex varioribus figuris composito, sed in alia nota non. LmLContr. Prima regula 36: Nota, quod duae dissonantiae insimul nullo modo dari debent, nec in minimis nec in semiminimis. al. D Begriffsbestimmung und Etymologie — definition of the concept and etymology [s.XIV] LmLPs.-Theodon. 2a p. 41: Etsi semiminimae dicantur non a ‚semis‘, quod est ‚dimidium‘, sed a ‚semus‘, quod est ‚imperfectus‘, deriventur, verum potius promere quatuor semiminimas aequales pro semibrevi perfecta in motu quam tres minimae dicantur. LmLPs.-Theodon. append. 1 p. 51: Diffinitio semiminimarum. Sunt aliqui magistri, qui volunt minimas subdividere et tales sic subdivisas semiminimas nuncupare. Nota, quod secundum suum vocabulum, inproprie dicerentur minimae, quia secundum diffinitionem philosophi non est dare minimum minimo. LmLPs.-Theodon. append. 3 p. 56: Posito, quod semiminima sit aliquantulum divisa in capite ad modum hami, tamen minima est in divisione, unde habet originem suum; sed propter agilitatem vocis prolationes inventae fuerunt et nuncupantur semiminimae respective ad differentiam prolationum et divisionum maiorum. al. LmLAnon. Kellner 2, 10: Minima dicitur ideo minima, quia minimam materiam concernit, scilicet prolacionem. Semiminima dicitur a ‚semis‘, quod est dimidium, et ‚minima‘. [s.XV] LmLProsd. exp. 2, 74: Propter quod dicunt (sc. alii) minimam esse duplicem, scilicet minimam maiorem, et est illa, que sine cauda retorta figuratur, et minimam minorem, et est illa, quam semiminimam nominamus et que cum cauda retorta figuratur. Et sic volunt utramque istarum sub minima comprehendi. LmLNicol. Burt. 3, 1, 11. LmLGuill. Pod. 7, 9: Hanc autem diminutionem minime figure per duplam proportionem tantum effici, ut ex nomine semiminime ab ‚hemi‘, quod est dimidium, significabant ipsi antiqui recte. II Kunstwort für eine um die Hälfte diminuierte Minima — artificial term for a minim diminished by half [s.XV] LmLIoh. Tinct. pr. 1, 5, 8: sub proportione dupla duae minimae pro una ponuntur, non tamen propter hoc, ut indocti [] garriunt, semiminimae sunt sicut duae maximae pro una, duae longae pro una, duae breves pro una, duae semibreves pro una sub hac proportione scribuntur aut proferuntur, nec tamen inde semimaximae, semilongae, semibreves, semisemibreves dicuntur.