Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
selbscônî st. f.
st. f. — Graff VI,517.
selb-sconi: dat. sg. Nc 801,15 [120,3].
natürliche Schönheit: chamen frouvun ... scone in anasihte . ni fone deheinero irdahtero machungo . fone selbsconi skimbare conveniunt ... quaedam matronae ... non vultuosae . i. pulchrae . circa faciem conquisitis figmentis rerum . simplici quadam comitate praenitentes [vgl. erant naturaliter pulchrae, Rem.].