Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
seimag adj.
adj. (zur Grundlage vgl. Heidermanns, Primäradj. S. 462); vgl. nhd. dial. bair. saimet adj. Schm. 2,278 (vgl. DWb. X,1,228 s. v. seimicht2).
seimac: Grdf. Glossen Freising S. 389,306 (clm 6383, Gll. 8./9. Jh.).
träge: seimac [ad hoc tunc rex] segnior [fuit et interim distulit, saepius licet ab uxore commonitus, Ruf., Hist. eccl. X,11 p. 975].
Vgl. langseim(i), seimî, seimlîhho.