Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
schuope sw. F., st. F.
schuope , sw. F., st. F.
- nhd.
- Schuppe
- ÜG.:
- lat. squama Gl
- Vw.:
- s. visch-
- Hw.:
- s. schuop; vgl. mnl. schoebe, mnd. schōpe (1), schōve (2), schubbe
- Q.:
- (sw. F.) Hiob (FB schuope), BdN, Beisp, Gl, Heidin, KvWEngelh, PassI/II, PrLeys (Ende 12. Jh.), SchwPr, Wig, WolfdD
- E.:
- ahd. skuoba* 6, scuoba*, sw. F. (n), Schuppe; s. germ. *skōbō, st. F. (ō), Scharre, Schuppe; vgl. idg. *skab-, V., schneiden, spalten, schnitzen, schaffen, Pokorny 931; idg. *skē̆p- (2), *kē̆p-, *skō̆p-, *kō̆p-, V., schneiden, spalten, schnitzen, schaffen, kratzen, schaben, Pokorny 930
- W.:
- nhd. Schuppe, F., Schuppe, kleine Platte als Körperbedeckung, DW 15, 2012
- L.:
- Lexer 188b (schuope), Hennig (schuope), LexerHW 2, 824 (schuope), Benecke/Müller/Zarncke II/2, 227a (schuope)