Hauptquelle · Rheinisches Wb.
Schroben
Schroben, Schröben -wən NBerg, n. Ruhr Pl. t.: 1. a. -ōwən nicht ganz ausgebrannte Kohlen, Schlacken, Kohlen in der Asche Berg in Gummb-Nümbrecht , Lennep , Barm , Elbf , Mettm ; -- Ess , Hamborn [ -:bəl, Pl. -əln uWupp 1870]; vgl. engl. schruff »Schlacke«. — b. übertr. -fkəs Pl. verächtl. verkümmerte Baumfrüchte Barm . — 2. -wən, –fkəs Pl. Grieben (s. d.) Wippf , Ess , Rees-Isselbg ; s. auch Schriebe.