Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
scheltbar adj.
scheltbar , adj. accusabilis, culpabilis, vituperabilis Dasypodius, culpandus Stieler 1726 , vituperandus, objurgatorius Steinbach 2, 489 . Frisch 2, 173 a ; scheltbar werden, vituperationem subire, scheltbare taht, factum obtrectatu dignum Stieler a. a. o. : nicht die erfindung, sondern der misbrauch der waffen ist scheltbar. v . Birken ostl. lorbeerh. 19 ; es kan eine sache löblich, und wider scheltbar seyn. Butschky Pathmos 324 ; ich gestehe es: dasz wo das weintrincken scheltbar, der genüsz dieses weines nur eine vergebens-werthe schwachheit sey. Lohenstein Arm. 2, 298 a ; von mir aber wir…