Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.
Schaapskopp Pl.
Schaapskopp Pl. -köpp, -köpper in der Schelte: Schapsköpper sünd ji all tau hopen Reut. 1, 315; ji sid all' Schaapsköpper Sta Krick m. Schafskopf 1. als Gericht in Butter gebraten oder zum Kaldaunengericht verwendet; s. die Angabe im folgenden Abschnitt. 2. sehr häufiges Schimpfwort, dem a. in Gegenreden erwidert wird: Schaapskopp kann 'n von äten, Dœs'kopp is beschäten Ma Quitz ; Pa; Dat ick 'n Schaapskopp bün, weit ick, œwer dat 'n Schaapskopp mi dat seggt, argert mi Schö Bül ; Un du büst 'n Dœs'kopp, denn sünd wi all' beid' wat Ro Dierh ; Dat heff 'ck noch nicht wüßt, dat du bi mi Gevadder …