Eintrag · Lex. musicum Latinum
scansio
scansio -onis f. das (schrittweise) Aufsteigen (die Tonhöhe betreffend) — (stepwise) ascent (with respect to pitch) [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 6, 1, 6 (? cf. LmLFensterbusch, Vitruv p. 556 adn. 349). [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 12, 15: Suspensa [] vox est cum intervallo sicuti in cantilenis. Tertia differentia vocis est, que medias voces includit ut in scansionibus. [s.IX] LmLAurelian. 13, 1 p. 144: Adest prima (sc. divisio introituum), cuius versiculi finis in ultima sillaba, flexibilem altamque promit vocis scansionem. [s.XV] LmLIoh. Olom. 9 p. 43: Versus: Differat ut rite tonus istic quilibet in se. / Principium, finis ac scansio, cuncta notentur. LmLBart. Ram. 1, 2, 4 p. 32: Permutatio autem dupliciter fit: aut causa necessitatis scansionis aut remissionis aut causa praeponendi postponendive semitonium.