Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
scaboht adj.
adj.; vgl. mhd. schebeht, nhd. (älter) schäbicht. — Graff VI,411.
schaboht: Grdf. Gl 1,296 Anm. 17 (Paris Lat. 2685, 9. Jh.).
räudig, schäbig (?): in sinemu gimededomu rem. schaboht. in. inglorisus [zu: (Paulus) mansit autem biennio toto in suo conducto (Hs. -i): et suscipiebat omnes, qui ingrediebantur ad eum, Acta 28,30] (nach Steinm. rem. schaboht. in. inglorisus rätselhaft; vgl. noch Schreiber, Glossen S. 154. 220).
Vgl. schebec mhd.