Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
samanqueman aostndfrk. st. v.
aostndfrk. st. v., mnl. samencomen; an. samankoma (vgl. Fritzner 4,298); vgl. mhd. samenkunft st. f.
Wohl verschrieben: samenes-quamen: 3. pl. prt. Pw 2,2.
zusammenkommen, in der Verbindung in en samanqueman, mit aostndfrk. uuithar + Akk. d. Pers.: sich gegen jmdn. zusammentun: samenstuendon kuninga erthen in fursten samenquamen in en uuithar got inde uuithar Crist sinan astiterunt reges terrae et principes convenerunt in unum adversus deum et adversus Christum eius.
Abl. samankumft, samanquumi; vgl. samantkumft, zisamanequeman.