Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
salbbuhsa (st.?) f.
salbbuhsa ( st.? ) f. ; mnl. salve-, salfbusse; vgl. nhd. salbenbüchse , mnd. salve(n)büsse. salp-buhsa: acc. ( oder nom. ) sg. Gl 5,16,50/51 ( Augsb., Arch. 6, Gll. 10. Jh.; urspr. stand salz-, das durch neben dem Scholion eingetragenes p u. Korrekturzeichen in salp- verbessert wurde, vgl. Schiegg, Frühma. Gl. S. 273 Anm. 148). Salbgefäß: genus est marmoris salzbuhsa ( l. sal p- ) salpfaz [ Randgl. zu: accessit ad eum ( Jesus ) mulier habens ] alabastrum [ unguenti pretiosi, Matth. 26,7 ]; zur lat. Paraphrase genus est marmoris ‘ eine Art des Marmors ’ zu alabastrum vgl. Schiegg a. a. O. S. 2…