Hauptquelle · Köbler Mnd. Wörterbuch
sachtich Adj.
sachtich , Adj. nhd. still, heimlich, sanft, langsam, träge Hw.: s. sachtich (2); vgl. mhd. senftic E.: s. sachten (1), ich (2) W.: s. nhd. (ält.) sachtig, Adj., sacht, sanft, DW 14, 1608? W.: s. nhd. (ält.) sänftig, Adj., sanft, DW 14, 1785? L.: MndHwb 3, 3 (sachtich), Lü 312b (sachtich) Son.: samphtich örtlich beschränkt