Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
ruob(i)gras st. n.
st. n. (zum Fugenvokal vgl. Gröger § 52).
Alle Belege im Nom. Sing.
ruobi-gras: Gl 3,108,17 (SH A, 3 Hss., 2 --); ruobe-: 16 (SH A). 199,21 (SH B); rube-: 108,16 (SH A; -v-). 5,36,43 (SH A).
ruob-gras: Gl 3,108,15 (SH A). Hbr. I,201,401 (SH A); rueb-graz: Gl 3,108,15 (SH A, clm 23796, 15. Jh.).
Speiserübe, Rübenkohl, Brassica Rapa L. (vgl. Marzell, Wb. 1,657 ff.) oder Kohlrabi, Brassica oleracea var. gongylodes L. (vgl. Marzell, Wb. 1,654 ff.): ruobgras rapacaulis Gl 3,108,15. 199,21. 5,36,43. Hbr. I,201,401. (alle im Abschn. De oleribus); zu mlat. rava caulos, rava caulis vgl. Marzell a. a. O. 655, Fischer-Benzon S. 110 u. Anm. 2, Strank/Meurers-Balke S. 259 ff.