Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
roffel(e)n swv.
uprôfel(e)n , -roffel(e)n , -ruffel(e)n , swv. : auf-, hochhusten, (nur Vbdg.:) blôt u. Blut hochhusten, „ Dat sulue sap warm ghesopen nochterne is gud we blot vp rofelt ” (Prompt. med. ed. Seidensticker 226), (substantiv.:) „ dat vpruf = felen vphosten des blodes ” (ebd. 79).