reverberatio

reverberatio -onis f. 1. Bezeichnung für die (verzierende) Antizipation eines regulären Tons 2. Tonwiederholung — 1. term for the (elaborated) anticipation of a pitch 2. repetition of a pitch 1 Bezeichnung für die (verzierende) Antizipation eines regulären Tons — term for the (elaborated) anticipation of a pitch [s.XIII] LmLHier. Mor. 25, 129 (p. 183): nulla nota brevis cum reverberacione sumatur, nisi dicte V note, que singulariter mensurantur. Que tamen diversimode sumuntur. Nam alique ex eis cum reverberacione sub specie semitonii, alique sub specie toni, alique vero cum reverberacione omnium aliorum modorum. Est autem reverberacio brevissime note ante canendam notam celerima anticipacio, qua scilicet mediante sequens assumitur. LmLHier. Mor. 25, 171-174 (p. 185). LmLHier. Mor. 25, 191 (p. 185): Unissonus si plures quam duas habeat notas, omnes sunt semibreves excepta penultima et ultima, que cum reverberacione sumitur ab ipsis. LmLHier. Mor. 25, 203 (p. 186). LmLHier. Mor. 25, 209-218 (p. 186). 2 Tonwiederholung — repetition of a pitch [s.XV] LmLTrad. Holl. II 4, 235: Finis autem huius forme sive melodie versuum responsoriorum quarti toni debet esse in ⋅D⋅solre; habet tamen aliquam differenciam in fine per <re>verberacionem in ⋅F⋅faut, ibi faciens terminacionem. Et hoc est verum, quando repeticio responsoriorum quarti toni incipitur in ⋅C⋅faut (inde LmLTrad. Holl. V 4, 376).