Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
rebabletîn adj.
adj.
rebe-platinemo: dat. sg. m. Gl 2,478,23 (Kiel 145, Gll. 11. Jh.).
aus Weinlaub: rebeplatinemo [(ager) ubi vitea] pampineo [brachia palmite luxuriant, Prud., H. a. cib. (III) 53]; zur Lehnübers. vgl. Lauffer S. 497.