Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
rahhat st. m.
st. m.; as. rakud; ae. ræced.
rahcat: nom. sg. Gl 3,628,5 (Carlsr. Aug. CCLXI, 9. Jh.; zu -hc- vgl. Braune, Ahd. Gr.15 § 145 Anm. 4).
(Getreide-)Speicher: chornhus uł rahcat granarium (Hs. granarii; 3 Hss. nur kornhûs; davor spicari tisanarium, danach spichari horreum); oder ist von einer allgem. Bed. ‘(großes) Gebäude’ auszugehen (?), vgl. Heyne, Hausalt. 1,93 Anm. 102.